Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Banalités - Thomas Blondelle - Daniel Blumenthal

Banalités - Thomas Blondelle - Daniel BlumenthalBlijf verwonderd!

Uitvoerders: Thomas Blondelle, tenor; Daniel Blumenthal, piano Label: Fuga Libera FUG 591
Banalités - Thomas Blondelle - Daniel Blumenthal

Banalités - Thomas Blondelle - Daniel Blumenthal

Programma: Banalités (werk van o.a. Francis Poulenc, Erik Satie, Maurice Ravel, Thomas Blondelle, Luciano Berio, Cathy Berberian)

Waarom brengt een jonge zanger een cd met de titel 'banalités' uit, een titel die lijkt te zeggen dat het allemaal niet veel in huis heeft? Thomas Blondelle, tweede laureaat op de Koningin Elisabethwedstrijd van 2011 (hij of zijn platenfirma heeft in elk geval een goed gevoel voor timing), stelt zelf de vraag in het cd-boekje. En hij geeft meteen ook het antwoord: "Omdat de hier geboden banaliteiten, in al hun banaliteit, ontzettend boeiend, onderhoudend en in een onbewaakt moment zelfs interessant kunnen zijn." En even verder: "Het is zelfs mijn stelligste overtuiging dat veel van deze banaliteiten slechts schijnbaar oninteressant zijn, of dat hun ordinaire , saaie of oninteressante uiterlijk en stijl niet zelden een verborgen diamant verhullen. Het vraagt enkel een kleine inspanning om die diamant te ontdekken." Het typeert de mens en de zanger Thomas Blondelle helemaal. Met deze cd neemt Blondelle zeker risico's, dat weet hij zelf ook wel, maar dat houdt hem niet tegen, integendeel: Blondelle geeft zich helemaal, zoals we hem ook van de wedstrijd herinneren, d.w.z. met grote inzet en rondborstig karakter. Dat er dan al eens een uitschuiver of een oneffenheid in de stem optreedt, hoort er nu eenmaal bij. Het mooie is dat het plezier en het enthousiasme van Blondelle aanstekelijk werken: je wordt goed gezind van deze cd, die je geregeld doet gniffelen of lachen. Niet dat alles even geslaagd is. Zo lijkt Blondelle nog niet helemaal klaar voor Mahler: zijn 'Lob des hohen Verstandes' klinkt overspannen en gechargeerd. En 'La Danza' van Rossini en 'Amor marinaro' van Donizetti missen glans, charme en elegantie. Veel beter geslaagd zijn o.a. het titelwerk 'Banalités' van Poulenc (waaruit Blondelle ook zong tijdens de halve finale van de Koningin Elsiabethwedstrijd), de '3 mélodies de 1916' van Erik Satie, de twee kleine songs van Harold Fraser-Simson en een heerlijk zotte versie van 'Stripsody' van Cathy Berberian. Bijzonder geestig zijn ook de eigen composities van Thomas Blondelle, waaronder drie van zijn '6 blöde Lieder' en vooral de '2 liederen op tekst van Louis Verbeeck' (het hilarische 'Also sprach das Farken'!). Daniel Blumenthal doet zijn uiterste best om bij al deze banaliteiten een voorkomend en aandachtig begeleider te blijven.

Bart Tijskens

Klara's oordeel