Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Best of 2019: Expo buitenland

Best of 2019: Expo buitenlandKunst & Cultuur

De beste buitenlandse tentoonstellingen van 2019, zoals besproken in Pompidou.
Luc TuymansPalazzo Grassi

La Pelle - Luc Tuymans

Luc Tuymans - La Pelle 
Palazzo Grassi Venetië, nog tot 6 januari 2020

De verwachtingen waren hoog maar hij heeft ze waargemaakt: met La Pelle heeft Luc Tuymans zijn stempel gezet op de Dogenstad. Een blij terugzien van klassiekers en een aangename kennismaking met een aantal nieuwe werken. (Sam Steverlynck)

Al die oude werken terugzien, a trip down memory lane, en heel wat werk dat ik nooit zag omdat het meteen in privé-collecties verdween. La Pelle van Luc Tuymans in Palazzo Grassi is fenomenaal. Als ik aan sterren deed gaf ik er zes. Op vijf. (Chantal Pattyn)

Berlinde De Bruyckere - ALETHEIA
Fondazione Sandretti Re Rebaudengo Turijn, nog tot 15 maart 2020

Aletheia is de titel van een in alle opzichten baanbrekende tentoonstelling met nieuw werk van Berlinde De Bruyckere. In de unieke en enorme ruimtes van de Fondazione Sandretti Re Rebaudengo (van architect Claudio Silvestrin) pakte ze uit met verschillende installaties. Ik heb geen idee hoeveel runderhuiden ze daarvoor bij haar fournisseur in Anderlecht moest betrekken. Op houten staketsels werden de huiden geplooid, met was bestreken en met zout bestrooid. Het effect van die enorme veelheid aan materie mist zijn doel niet. Je wordt overweldigd. Maar door het feit dat Berlinde ook de grond onder je voeten bewerkte, loop je als het ware in de sporen van de denkbeeldige karren die al dat vee naar zijn laatste rustplaats bracht. Je waant je in een apocalyptische ruimte. Iets wat niet meer is, een landschap dat vraagt om herinnerd te worden. Magistraal. (Chantal Pattyn)

Leonardo Da VinciLouvre
Leonardo Da Vinci - portret van een vrouw

Leonardo da Vinci
Louvre Parijs, nog tot 24 februari 2020

In 2019 werd de vijfhonderdste sterfdag van Leonardo da Vinci herdacht. Naast vele andere was dé Da Vinci tentoonstelling van het jaar ongetwijfeld die van het Louvre. Een beetje een thuismatch ook, want maar liefst vijf werken zitten in de vaste collectie, dat is ongeveer een derde van alle schilderijen. Vooral het concept van deze tentoonstelling valt op: de vele werken die het Louvre niet in bruikleen kreeg (oa De annunciatie, Dame met hermelijn) zijn aanwezig in de vorm van infraroodreflectografie-opnamen op ware grootte. Zo zie je van de ontbrekende werken wat normaal gezien niet zichtbaar is, namelijk de ondertekening. Vooral in het rijpere werk zie je in die ondertekening de vrijheid en de creatieve energie van Da Vinci’s kunst. (Sara Debroey)

Monet - Tuinen van Verbeelding
Kunstmuseum Den Haag, nog tot 2 februari 2020

Op het einde van de eerste wereldoorlog voelt Monet zich schuldig dat hij zich in Giverny, ver weg van het oorlogsgeweld, helemaal wijdt aan de reflectie van licht en lucht in water, terwijl op hetzelfde moment de dadaïsten de oorlog aan de burgerlijke orde verklaren in Zwitserland. Maar godzijdank bestaat de kunst niet alleen uit de vitaliteit van een anarchistisch gebaar (dada!), maar ook uit het creëren van absolute kosmische schoonheid. Elke versie van zijn tuin werd niet minder dan een paradijs. (Jeroen Laureyns)

Charlotte PerriandFondation Vuitton
Charlotte Perriand

Charlotte Perriand - Inventing a New World
Fondation Louis Vuitton Parijs, nog tot 24 februari 2020

In mijn werkplek kijk ik elke dag naar de sublieme foto van een vrouw met een blote rug, armen in de lucht. Blik op de bergen. Het is een magistraal beeld van de Franse ontwerpster Charlotte Perriand. Het is een beeld uit 1930, van een vrouw die voor haar vrijheid en idealen strijdt. Ze werkte toen al drie jaar voor Le Corbusier, die haar eerst wandelen had gestuurd met de boodschap: hier is geen plek om kussens te borduren. Maar de meester, en het alpha-mannetje Le Corbusier, was alsnog onder de indruk van de inrichting van haar appartement, en de rest is geschiedenis. Charlotte Perriand ging alsnog haar eigen weg. Met succes. Ze bedacht meesterlijke en vrouwvriendelijke inrichtingen van keukens die in de leefruimte werden geïntegreerd en badkamers in slaapkamers. Door haar verblijf in Japan ging ze met bamboo en hout werken. Op de tentoonstelling bracht men de meest bijzonder objecten bijeen. Ze was een idealiste: design zou de mens en de vrouw bevrijden. Ze omringde zich met kunstenaars. In Parijs zie je prachtig werk van Léger en Miro. Uniek zijn de reconstructies van enkele van haar ontwerpen. Men werkte jaren aan deze expo en het resultaat, over alle verdiepingen van de Fondation Louis Vuitton, mag gezien worden. (Chantal Pattyn)

Toulouse-Lautrec - Résolument moderne
Le Grand Palais Parijs, nog tot 27 januari 2020

Een uitgebreid overzicht van het werk van Toulouse-Lautrec met schilderijen, tekeningen, affiches en foto’s. Toen hij in de jaren '80 van de 19de eeuw op de Parijse kunstscene verscheen omarmde hij alles wat modern was, van de fotografie, het rumoerige en erotische nachtleven van Montmartre bij gaslicht en later elektrisch-, tot de eerste auto’s. Deze kleine, excentrieke aristocraat uit het zuiden observeerde als een kat in de nacht de wereld van het cabaret, de erotische dansen als chahut of cancan maar ook het harde bestaan van prostituees en legde dat allemaal vast in kleur waarna het verankerd raakte in ons collectieve geheugen. (Sara Debroey)

Francis baconCentre Pompidou
Female nude standing in doorway - Francis Bacon

Bacon en toutes lettres
Centre Pompidou Parijs, nog tot 20 januari 2020

De Engelse schilder Francis Bacon was een verwoede lezer én een francofiel. Een tijdlang had hij een atelier in Parijs. De liefde bleek wederzijds want in 1971 organiseerde het Grand Palais in Parijs de eerste grote Bacon-retrospectieve. Centre Pompidou knoopt hier aan met een retrospectieve van het werk dat Bacon schilderde van 1971 tot aan zijn dood in 1992. En met als rode draad enkele literaire werken die Bacon inspireerden. Van Aeschylos, Nietzsche, Patrick Conrad, T.S. Elliot tot Michel Leiris. (Sara Debroey)


Harald Thys & Jos De Gruyter - Mondo Cane
Belgisch Paviljoen op de Biënnale van Venetië

Harald Thys & Jos De Gruyter werden als Brusselse Vlamingen geselecteerd voor de Franstalige bijdrage aan het Belgisch paviljoen. Nu het confederalisme na de verkiezingen terug op de kaart staat, klinkt dit als een grap die alleen dit kunstenaarsduo kon verzinnen. Met de steun van de uitmuntende curator Anne-Claire Schmitz, toen nog van La Loge in Elsene. De tentoonstelling ‘Mondo Cane’ (de titel komt van een documentaire uit de jaren 60) bestaat uit een aantal poppen waarvan sommige kunnen bewegen. Hun bewegingen zijn echter star. Levenslust is hier ver te zoeken. Vanaf 19 februari 2020 is de tentoonstelling ook te zien in Bozar Brussel. (Chantal Pattyn)

Laure ProuvostBiennale Arte
Deep Sea Blue Surrounding You

Laure Prouvost - Deep Sea Blue Surrounding you/Vois ce bleu Profond te fondre
Frans Paviljoen, Biënnale van Venetië

Sinds ze in 2013 de Turner Prize won, ging het hard voor Laure Prouvost. Alleen al in onze contreien pakte ze het voorbije jaar het Palais de Tokyo in, stond ze op het podium van het Performatik-festival en had ze een museale solo in het M HKA. De kers op de taart is ‘Deep Sea Blue Surrounding you/Vois ce bleu Profond te fondre’ in het Franse paviljoen. In een verbluffende, ontregelende, grappige, ontroerende en totaal van de pot gerukte film toont ze haar tocht, samen met een heel divers gezelschap van performers, van de Parijse buitenwijken, via Noord-Frankrijk en via het Palais du Factor Cheval en Marseille naar de Dogenstad. Begeleid door haar bedwelmende stem en haar geestige neologismen speelt de film een mentaal spel met de toeschouwer die vergeefs een narratief probeert te zoeken. (Chantal Pattyn)

Maria Lassnig - 'Ways of being' 
Stedelijk Museum Amsterdam

Sommige kunstwerken hebben tijd nodig vooraleer je ze ten volle naar waarde kan schatten. Dat was bij Maria Lassnig absoluut het geval. Van in het begin van de expo begroet worden door een oude naakte, haarloze vrouw die tegelijkertijd jou als toeschouwer en zichzelf onder schot houdt: dat was even slikken. Tot ik later aan vroege werken van de Weense expressionisten zoals de naakte Schiele terugdacht en wist: alweer een vrouw die het drama van het vrouw zijn in een mannenwereld met haar kunst te lijf moest gaan. (Jeroen Laureyns)

Petit Palais
Fernand Khnopff, Des Caresses (1896)

Fernand Khnopff. Le maître de l'énigme.
Petit Palais Parijs

Het was 40 jaar geleden dat Fernand Khnopff, onze symbolist par excellence, een tentoonstelling had in Parijs. Michel Draguet, directeur van de KMSKB, trad op als curator van ‘Khnopff, le maître de l’énigme’ in het Petit Palais. Khnopff werd er getoond in al zijn facetten. Een bijzonder parcours leidt ons ook via de privé-vertrekken van Khnopff zelf, die de artistieke en intellectuele fine fleur van zijn tijd in zijn ‘tempel’ ontving. Voor Belgen zijn vele werken bekend, maar toch heb ik de ogen uitgekeken naar de landschappen die hij schilderde, en de vele foto’s die hij maakte. Draguet bracht unieke stukken naar Parijs. Ik heb er Khnopff herondekt. Het mysterie rond zijn persoon werd nog meer gelaagd. (Chantal Pattyn)

Pompidou

Klara’s dagelijkse ontmoeting met de wereld van de kunst. Chantal Pattyn en Nicky Aerts brengen uiteenlopende gasten rond de tafel onder het motto ‘Alles voor de kunst!’

Presentatie: Chantal Pattyn / Nicky Aerts

Samenstelling: Vincent Goris

Contact: via de reageerknop in de Klara-app of via pompidou@klara.be

Van maandag tot en met donderdag, telkens van 17 tot 18 uur op Klara, klara.be en de Klara-app.
Nadien is de uitzending nog 2 weken lang te herbeluisteren via de site en de app.

En Pompidou kan ook gedownload worden als podcast. Zo kan u een uitzending steeds bewaren voor later.

Klik hier en bekijk wat Pompidou te bieden heeft op Facebook
Klik hier en bekijk wat Pompidou te bieden heeft op Instagram