Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Christophe Vekeman leest Sang Young Park

Christophe Vekeman leest Sang Young ParkKunst & Cultuur

Het debuut van de Zuid-Koreaanse schrijver Sang Young Park is niet perfect, maar hij laat zich wel kennen als een schrijver met potentieel.

Een roman die naar meer smaakt

Zeker sinds een jaar of tien, en dit dankzij die geweldige Gangnam-Style-hit en de spontane, weirde dansmomenten die bij dat nummer hoorden, maar ook vanwege de vandaag zeer succesvolle Netflix-reeks The Squid Game, kost het ons maar weinig moeite Zuid-Korea volop te associëren met popcultuur en entertainment. Anderzijds echter hebben wellicht nog niet zo gek veel Vlamingen Zuid-Koreaanse literatuur gelezen – ikzelf toch niet. De vegetariër van Han Kang schiet me nu te binnen, maar daarmee houdt het wel ongeveer op wat dat te binnen schieten aangaat.

En kijk, nu is er het in Zuid-Korea zeer populaire Liefde in de grote stad, het romandebuut van iemand die in 1988 werd geboren en tot dusverre alleen nog maar verhalen had gepubliceerd: Sang Young Park. Het betreft een boek over – en ik citeer de zijflaptekst – ‘het wilde stadsleven van een queer millennial’. Het betreft, zou je dus eveneens kunnen zeggen, een typisch Das Mag-boek.

De stad in kwestie, waarin het leven zo wild om zich heen slaat, is Seoel, en de homoseksuele ik-persoon vertelt ons aan het begin van het verhaal dat hij eertijds, in de zomer van zijn twintigste levensjaar, ‘zwoer bij de levensregel om in te stemmen met welk verzoek dan ook van iedereen die me een drankje aanbood’. Al even wild was het meisje dat hij in diezelfde zomer leerde kennen, en dat mede door toedoen van haar kettingrookgedrag en zeer korte rokjes ‘zo ongeveer de slechtste reputatie van de hele universiteit’ had. De twee broekenjagers werden vrienden en gingen samenhokken. Ze waren zelfs in fysiek opzicht gelijkend, in die zin dat ze beiden groter waren dan gemiddeld: zij mat 1 meter 67, hij 1 meter 77.

Het is deze laatste informatie die de lezer na een aantal bladzijden voor het eerst even de wenkbrauwen doet fronsen en hem doet beseffen dat deze roman zich weliswaar in een ‘andere’ wereld afspeelt dan die van ons, maar dan een wereld die al met al louter op het gebied van geringe details van de onze lijkt te verschillen: ja, de mensen zijn dus kleiner in Zuid-Korea, eten ‘zure kimchi’ als ontbijt, en betalen niet in euro maar in won, maar verder lijkt het ‘wilde stadsleven’ in Seoel zich niet al te sterk te onderscheiden van dat in Brussel. Of toch niet van dat in het Brussel van gelukkig heel lang geleden, meer bepaald wanneer het over homoseksualiteit gaat. De verteller deelt ons bijvoorbeeld mee dat hij als puber nog in een psychiatrische instelling beland is omdat zijn katholieke moeder hem betrapte op het kussen met een jongen…

Sang Young Park

Wat gebeurt er verder in dit boek? Als het meisje met wie hij tot zijn tevredenheid samenwoont trouwt en hem bijgevolg verlaat, belandt de verteller, die zich trouwens uitdrukkelijk als Sang Young Park zelf presenteert, in een soort van depressie, waaruit hij min of meer ontwaakt als hij een min of meer vaste relatie aangaat die later eindigt met de woorden van zijn partner: ‘Je dacht toch niet dat dit liefde was, hoop ik?’ Daarna, hij is alweer een dikke dertiger inmiddels en zorgt zo goed en zo kwaad als dat gaat voor zijn aan kanker lijdende moeder, volgt een tweede min of meer vaste relatie, die ook slecht afloopt, en na een derde min of meer vaste relatie, als het verhaal ten einde komt, kan je niet anders dan denken dat een even goede titel voor deze roman zou zijn geweest: ‘Liefdesverdriet in de grote stad’. 

Veel heeft dit boek niet om het lijf, wat niet wil zeggen dat het ongelezen moet blijven

Veel heeft dit troosteloze relaas van deze ‘queer millennial’ dus niet echt om het lijf, wat niet wil zeggen dat het ongelezen zou moeten blijven. De kwaliteit van dit boek schuilt immers in de stijl ervan, en in de soms aangrijpende maar altijd onderhoudende, vermakelijke en inventieve toon waarop Park ons te woord staat – in de wijze, bedoel ik, waarop hij, deze aanminnige stuntelaar die naar eigen zeggen misschien ‘gewoon met het verkeerde been uit de baarmoeder gestapt’ is, ons deelgenoot maakt van zijn ergernissen en vertwijfeling en zijn soms wat nuffige kijk op de wereld en op zichzelf.

Welbeschouwd was mijn leven niets anders dan een serie verre-van-snuggere acties,’ bespiegelt hij op zeker ogenblik, en dat mag je wel zeggen als je rekent dat deze promiscue vleesverslinder zich op zeker moment door een wildvreemde in een motelkamer met hiv laat besmetten. Gelukkig zijn er medicijnen én is er ook de gave van Park, die een groot fan is van Kylie Minogue, om treffende bijnamen te verzinnen: ‘Ik heb Kylie al vijf jaar, dus ze is een soort familie geworden.’

Over een liefdespartner die dagenlang niets van zich laten horen heeft, schrijft hij als volgt: ‘Er was iets ergs gebeurd met een goede vriend en hij was de hele dag niet bij zijn telefoon in de buurt geweest. Als een soort post scriptum zei hij sorry, alsof hij bij wijze van garnituur een takje peterselie op een bord legde.’

Om in eenzelfde culinaire sfeer te blijven: deze Zuid-Koreaanse roman is niet onvergetelijk goed, maar smaakt wel degelijk naar meer.

Christophe Vekeman

Liefde in de grote stad van Sang Young Park is verschenen bij Das Mag

Uit het Koreaans vertaald door Mattho Mandersloot

Pompidou

Klara’s dagelijkse ontmoeting met de wereld van de kunst. Chantal Pattyn en Nicky Aerts brengen uiteenlopende gasten rond de tafel onder het motto ‘Alles voor de kunst!’

Presentatie: Chantal Pattyn / Heleen Debruyne

Samenstelling: Chantal Pattyn

Contact: via de reageerknop in de Klara-app of via pompidou@klara.be

Van maandag tot en met donderdag, telkens van 17 tot 18 uur op Klara, klara.be en de Klara-app.
Nadien is de uitzending nog 2 weken lang te herbeluisteren via de site en de app.