Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
De Fin komt (bijna)!

De Fin komt (bijna)!Klassieke muziek

Het Koninklijk Concertgebouworkest Amsterdam heeft een nieuwe chef-dirigent. Maar nog niet onmiddellijk. Mark Janssens wikt en weegt.

Klaus Mäkelä

De jonge Fin Klaus Mäkelä is onderweg naar Amsterdam. Hij werd al weken 'getipt' als de nieuwe chef van het Concertgebouworkest, maar sinds enkele dagen is het officieel.

Het is wel een contract met clausules en kleine lettertjes. Want de 26-jarige Mäkelä blijft voorlopig chef-dirigent van zowel het Orchestre de Paris als het filharmonisch orkest van Oslo. In Parijs start zijn contract trouwens pas in september. Die 2 orkesten weten dat ze ten laatste over 5 jaar Mäkelä kwijt zullen zijn, want dan - en pas dan - in 2027 wordt hij volwaardig chef-dirigent in Amsterdam. In de tussentijd - en dat is toch 5 jaar - wordt er een artistiek partnerschap gesmeed tussen Amsterdam en Mäkelä. Opgeteld verbinden beide partners zich dus voor een termijn van 10 jaar aan elkaar. Hopelijk is Mäkelä vanaf 2027 exclusief verbonden aan Amsterdam, en houden orkesten op met aan zijn mouw te trekken. Aan het einde van z'n 10-jarig contract zal hij dan 36 zijn en klaar om voor Berlijn te kiezen of voor het grote geld in Amerika of Azië. Of zou de twintiger een alternatieve carrièreplanning hebben?

De komst van Mäkelä naar Amsterdam schept hoge verwachtingen. Torenhoog zelfs. Zoals indertijd bij de jonge Haitink die achteraf vond dat hij veel te jong losgelaten werd op dat orkest. En hij was al voorbij de 30.

Wat zegt dat over de jonge Finse spruit die nu naar Amsterdam komt? Dat het orkest beslist heeft om niet met een ervaren meester uit te pakken, maar inzet op jong talent. In de hoop dat een jonge dirigent ook een jong(er) publiek naar het Concertgebouw kan lokken. En dat is geen luxe, want de concerten van het Concertgebouworkest kunnen wel wat verse en jongere bezoers gebruiken. Misschien hopen ze in Amsterdam op een Mäkelä-effect zoals er in de pianowereld vandaag een Vikingur Olafsson-effect is, de pianist uit Ijsland die zowel een traditioneel als een jong en nieuwsgierig publiek weet te verleiden.

En hopelijk kan Mäkelä er ook voor zorgen dat het Concertgebouworkest weer volop opnames kan maken die door een groot label verspreid worden. De cd mag dan als drager wel in het verdomhoekje zitten, maar streaming zit volop in de lift. Waarom zou een jonge wervelwind als Klaus Mäkelä ook daar niet de ideale partner kunnen zijn van een wereldorkest?

Laten we vooral hopen dat we met Mäkelä en Amsterdam 10 boeiende jaren beleven. Met een combinatie van groot en onmisbaar repertoire (de reputatie van Amsterdam!) met creaties en ontdekkingen. Maar misschien toch vooral met originele formules om klassieke muziek naar de stad en de wereld te brengen. Zonder aan kwaliteit in te boeten. Maar met een open en creatieve geest. En daar kan Mäkelä het verschil maken. Op voorwaarde dat hij z'n tijd neemt, zichzelf kan zijn en volop kan experimenteren en groeien. Hopelijk gunt Amsterdam hem die ruimte, en is hijzelf bereid om aan de weg te timmeren en niet meteen de klassieke ster uit te hangen.

Boeiende tijden daar aan het Museumplein!

 

Mark Janssens