Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
De Russische lijstjes: Russische filmklassiekers

De Russische lijstjes: Russische filmklassiekersKlassieke muziek

Christophe Verbiest, redacteur van Espresso, zet 10 Russische filmklassiekers op een rij. We beginnen in 1915...

Daydreams (грезы) (Jevgeni Bauer, 1915)

Daydreams (грезы) (Jevgeni Bauer, 1915) - In het prerevolutionaire Rusland draaide Jevgeni Bauer in een spanne van vijf jaar zo’n tachtig films, waarvan een derde bewaard is gebleven. In het melodrama Daydreams raakt een man zo geobsedeerd door zijn overleden vrouw dat de verstandsverbijstering toeslaat. Bauers gevoel voor mise-en-scène was toentertijd ongeëvenaard.

De moeder (Мать) (Vsevolod Poedovkin, 1926) - Sociaal melodrama, losjes gebaseerd op de gelijknamige roman van Maksim Gorki, over een moeder die geradicaliseerd raakt nadat haar zoon onrecht is aangedaan. Poedovkin was inhoudelijk minder revolutionair dan Eisenstein, maar is op formeel vlak diens gelijke.

Oktober (Октябрь) (Sergej Eisenstein met Grigori Aleksandrov, 1928) - Twee jaar na Pantserkruiser Potemkin draaide Sergej Eisenstein, die de filmtaal in de jaren 1920 ingrijpend veranderde, Oktober. Dankzij ’s mans geniale regie werd dit door de overheid verplichte propagandanummer - een verheerlijking van de Oktoberrevolutie van 1917 - een universele aanklacht tegen onderdrukking.

De man met de camera (Человек с кино-аппаратом) (Dziga Vertov, 1929) - Dziga Vertov vond dat fictiefilms de geest corrumpeerden en concentreerde zich op filmjournaals, wat culmineerde in deze grensverleggende documentaire die, hoewel hij het stadsleven als onderwerp lijkt te hebben, in werkelijkheid de cinema zelf anatomiseert.

Aarde (Земля) (Olkesandr Dovzjenko, 1930) - De klassenstrijd tussen Oekraïense landbouwers was voor Dovzjenko slechts een excuus om dit lyrisch gefilmde beeldgedicht over de onomkeerbare levenscyclus af te leveren. Bij de release door Sovjetcritici afgedaan als een contrarevolutionair, maar ondertussen uitgegroeid tot een onvervalste klassieker.

Ivan de Verschrikkelijke I & II (Иван Грозный) (Sergej Eisenstein, 1944 & 1958) - Door Jozef Stalin geïnstigeerd portret van de door hem bewonderde tsaar Ivan IV. Helaas stoorde Stalin zich aan het tweede deel waardoor het geplande derde niet afgewerkt is. Het doet geen afbreuk aan de overweldigende visuele intensiteit van deze biopic.

De kleur van granaatappels (Цвет граната) (Sergej Paradzjanov, 1968) - De Armeense regisseur Sergej Paradzjanov werd voortdurend gedwarsboomd door de filmautoriteiten van de USSR. Hij beet door, al werd dit esthetiserend filmgedicht over poëet en zanger Sayat-Nova pas in de jaren 80 vrijgegeven, met grote internationale bijval tot gevolg. 

Stalker (?Сталкер) (Andrej Tarkovski, 1979) - Het vijfde luik van Tarkovski’s cryptoreligieuze filmografie: een gids (Stalker) leidt twee mensen door een postapocalyptisch landschap naar De Zone alwaar zich een ruimte bevindt waar alle wensen werkelijkheid kunnen worden. Tarkovski’s laatste Sovjetfilm.

Whispering Pages (Тихие страницы) (Aleksandr Sokoerov, 1994) - De grootste levende Russische regisseur, tevens de spirituele zoon van Tarkovski, heeft een nergens mee te vergelijken oeuvre waarin vaak via het verleden naar het heden geblikt wordt, zoals in deze erg vrije bewerking van Dostojevski’s Misdaad en straf.

A Gentle Creature (Лагідна) (Sergej Loznitsa, 2017) - De Oekraïner Sergej Loznitsa is na Sokoerov de belangrijkste hedendaagse regisseur uit de voormalige USSR. In zijn werk, zowel documentaires als fictiefilms, radiografeert hij genadeloos de Russische en/of Sovjetziel. Beste voorbeeld: A Gentle Creature, een reis naar het einde van de nacht.

Christophe Verbiest, redacteur Espresso

Tsjaikovski

Vijf dagen lang droomt Klara voor u een winterse trip naar Sint-Petersburg met de mooiste muziek van P.I. Tsjaikovski en tijdgenoten.

Pjotr Iljitsj Tsjaikovski stierf 125 jaar geleden op 53-jarige leeftijd in Sint-Petersburg. Hij was leraar aan het conservatorium daar en reisde veel. Er is heel wat mythevorming rond bepaalde issues uit zijn leven. Samen met musicoloog, prof. Françis Maes (UGent) komen we tot de ware toedracht. Niet zonder in te zoemen op de culturele metropool dat Sint-Petersburg in die jaren was.

Wanneer: van donderdag 27 t.e.m. maandag 31 december 2018

Contact: via de reageerknop in de Klara-app of peter@klara.be