Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
De sporen van Claus - Aflevering 1: Vrouwen

De sporen van Claus - Aflevering 1: VrouwenBlijf verwonderd!

Hugo Claus hield van vrouwen. Niemand kon mooier over hun lichaam en geest schrijven. Vrouwen om te beminnen, vrouwen om mee te vrijen. Elly Overzier in Rome, Sylvia Kristel in Parijs, Veerle De Wit in Antwerpen
Hugo Claus en Veerle De Wit op de foto

Hugo Claus en Veerle De Wit

Mijn vrouw, mijn heidens altaar,
Dat ik met vingers van licht bespeel en streel

Maar hij kon ook vrouwen haten. De kleine Hugo werd groot in een nonnenpensionaat. ‘De ijzeren bruiden van Christus’ noemde hij de nonnen later. Met zijn eigen moeder had Claus een bijzondere relatie.

 

Mijn moeder, gevangen in haar vel,
Verandert naar de maat der jaren.
Haar oog is licht, ontsnapt aan de drift
Der jaren door mij aan te zien en mij
Haar blijde zoon te noemen.

Speciaal voor Klara bewerkte regisseur Adriaan Van Aken een fragment uit Het verdriet van België. Over een non natuurlijk, Zuster Sint Gerolf. Jurgen Delnaet deed het stemmenwerk, Joris Caluwaerts tekende voor de muziek, opname en mixage. Een productie van Klara i.s.m. Het nieuwstedelijk.

Beluister de podcast en het hoorspel hieronder of in de Klara-app!

De sporen van Claus - Aflevering 1: Vrouwen
Klik hier om dit audiobestand te downloaden
De sporen van Claus - luisterspel podcast - aflevering 1
Klik hier om dit audiobestand te downloaden

De Sporen van Claus

Op 19 maart 2008 overleed Hugo Claus. Claus was de keizer van de Vlaamse literatuur. Maar hij was ook schilder, regisseur, bon vivant en enfant terrible. Voor geen gat te vangen dus.