Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Flemish connection IV

Flemish connection IVBlijf verwonderd!

Uitvoerders: Vlaams Radio Orkest; Luc Tooten, cello; Jan Latham-Koenig, dirigent Label: Etcetera KTC 4002
Flemish connection IV

Flemish connection IV

Programma: Peter Benoit: Ouverture en entr'acte uit "Charlotte Corday" (1876). Vertelsel in F (De Elzenkoning) uit "Contes et ballades" (orkestratie L. Mortelmans)(1896). Lodewijk Mortelmans: Evangelische diptiek (1933). Lodewijk De Vocht: In ballingschap (1914). "Naar hoger licht" voor cello en orkest(1925). Arthur Meulemans: Evasies (1954); Jef Van Hoof: Symfonische inleiding voor een feestgelegenheid (1942); Gaston Feremans: Prelude en fughetta uit het oratorium "Het bronzen hart" (1961)

Deze cd is "een must voor wie muziek niet alleen genieten, maar ook ontdekken is", zegt onze eigen website over deze Klara-productie. Dat werd intussen bevestigd door het Franse tijdschrift "Le Monde de la musique" die het een van de "chocs" van de maand maart vond, een revelatie dus, een must. De vierde aflevering van "The Flemish Connection" is in bijna alle opzichten kwalitatief zeer sterk. Het Vlaams Radio Orkest speelt hier op heel hoog niveau, gedirigeerd door Jan Latham-Koenig, die een integere en overtuigende balans weet te vinden tussen bezieling en beheersing. De klankbalans binnen het orkest is evenwichtig, levendig, kleurrijk en bovendien realistisch opgenomen, helder en warm. Opvallend ook bij de vertolking: het respect voor de tijdsgeest & stijl waarin de diverse composities werden geschreven. Het repertoire omspant de periode 1876 (Benoit) tot een laat werk van Feremans uit 1961. Goed dat Benoits ouverture tot Charlotte Corday nog eens fris en zwierig op cd verschijnt, samen met een wals - entr'acte. Een mooie vondst is de orkestratie die Lodewijk Mortelmans maakte van Benoits ballade in F voor piano, "De elzenkoning". Daarna volgen vier grotere orkestbladzijden die stuk voor stuk weten te boeien. De "Evangelische diptiek" van Mortelmans is een sobere, serene en sterke religieus geïnspireerde partituur. Even indringend is "In ballingschap", evocatie van oorlogsleed en tegelijk gebed om vrede, die Lodewijk De Vocht schreef in 1914, kort na zijn vlucht naar Nederland. Het symfonisch gedicht "Naar hoger licht" (1925) is gesublimeerd verdriet om de dood van twee van zijn kinderen: in amper zeven en een halve minuut zingt de cello-solo met het orkest een intens parcours van intense pijn die uitmondt in luciede berusting. Luc Tooten en het Vlaams Radio Orkest doen dat aangrijpend, maar niet sentimenteel. "Towards higher light" mag een klassieker worden in de literatuur voor cello en orkest. Nog een verrassing is de vijfdelige suite "Evasies" die de 70-jarige Arthur Meulemans schreef in 1954: subtiel en vindingrijk, jong van geest, "musique pure". Na die zestig minuten kwaliteitsmuziek komt jammer genoeg een nogal academisch aandoende "Symfonische inleiding voor een feestgelegenheid" van Jef Van Hoof. Gelegenheidsmuziek voor de 11-juliviering in de Vlaamse opera van Antwerpen, anno 1942. Het daar verzamelde volk zal allicht genoten hebben van het weefsel van de drie thema's, waaronder "Ghequetst ben ic van binnen" en De Vlaamse leeuw, maar het is weinig meer dan een conventionele patriottische ouverture. Het VRO speelt die bladzijde met panache tot in de exuberante finale toe, maar het stuk is beduidend zwakker dan al het voorgaande. Het korte symfonisch voorspel tot Feremans' oratorium "Het Bronzen hart", - Prelude en fughetta - is niet onaardig, maar samen met Van Hoof een wat flauwe voetnoot bij een heel opmerkelijke cd met Vlaamse symfonische muziek.

Karel Nijs

Klara's oordeel