Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Gabriela Montero - Rachmaninov - Scriabin e.a. - Improvisations

Gabriela Montero - Rachmaninov - Scriabin e.a. - ImprovisationsBlijf verwonderd!

Uitvoerders: Gabriela Montero, piano Label: EMI 558039-2
Gabriela Montero - Rachmaninov - Scriabin e.a. - Improvisations

Gabriela Montero - Rachmaninov - Scriabin e.a. - Improvisations

Programma: Sergej Rachmaninov: Moment musical in e op.16 nr.4 - Prelude in G op.32 nr.5 - Etude-tableau in D op.39 nr.9; Alexander Skrjabin: Prelude in Dis op.17 nr.3 - Prelude in es op.16 nr.4 - Prelude in G op.13 nr.3 - Etude in cis op.42 nr.5; Manuel de Falla: Spaanse Dans nr.1 uit La Vida Breve; Enrique Granados: Quejas o la maya y el ruisenor uit Goyescas; Alberto Ginastera: Danza del viejo boyero - Danz de la moza donosa - Danza del gaucho matrero; Frédéric Chopin: Nocturne in D op.27 nr.2 - Fantaisie-impromptu in cis op.66; Franz Liszt: Mephisto Wals nr.1; Improvisaties

Dit is niet het cd-debuut van Gabriela Montero: we kenden haar al van haar bijdrage aan het Lugano-project van Martha Argerich. Nu stelt de 35-jarige, in Caracas (Venezuela) geboren pianiste een dubbelcd voor, met een kleurrijk gemengd repertoire en veel virtuozenvoer op de eerste cd, en met eigen improvisaties op de tweede. Deze cd heeft ook een Belgisch tintje, want de opname ervan gebeurde in september 2004 in Studio 1 van het Flagey-gebouw. In de eerste twee stukken, beide van Rachmaninov, toont Montero onmiddellijk aan dat ze over een zeer rijk en afwisselend arsenaal aan expressieve mogelijkheden beschikt. Na het stormachtige 'Moment musical' op.16 nr.4 volgt de eerder vredige Prelude in G uit het op.32. Montero kan fors uithalen, maar ook strelen. Daarbij doet haar onstuitbare motoriek zeker denken aan die van 'La Martha'. De eerste 'Mephisto-Wals' van Liszt snort en sputtert even gedreven als vastberaden. Opvallend is wel haar soms loeiharde toucher, dat door de ruimtelijk voortreffelijke, maar knallende opname, nog wordt uitvergroot. Wat de repertoirekeuze betreft, is de 'bonus-cd' zeker interessanter. Want opnamen van improvisaties vind je maar zelden: alleen avontuurlijke organisten wagen er zich wel eens aan. Montero laat zich hier inspireren door de aria uit de Goldbergvariaties, maar ook door het middendeel van het Tweede Pianoconcerto van Rachmaninov, of door de Nocturne in Des van Chopin. Een beetje vreemd misschien, maar het lijkt wel alsof de pianiste in deze improvisaties minder wil bewijzen; ze klinkt vrijer, speelser, gevoeliger ook. Ze maakt daarbij gebruik van de technieken uit jazz; geen toeval, want ze is, zo zegt ze zelf "momenteel smoorverliefd op jazz." Met haar trefzekere techniek en subtiele, bevreemdende, maar vastberaden stijl maakt Montero in deze improvisaties alvast een grote indruk. Als je haar mag geloven, zijn deze opnamen volstrekt uniek, want ze zegt: "Ik zou dergelijke improvisaties geen tweede keer kunnen uitvoeren."

Bart Tijskens

Klara's oordeel