Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Gounod - Pianowerken - Roberto Prosseda

Gounod - Pianowerken - Roberto ProssedaKlassieke muziek, CD

Uitvoerder: Roberto Prosseda, piano. Label: Decca 481 6956.
Hoes van de Gounod-cd van Roberto Prosseda

Roberto Prosseda in pianomuziek van Charles Gounod

Programma: Charles Gounod: La Veneziana (Barcarolle) – Impromptu – Souvenance (Nocturne) – Marche funèbre d’une marionette – Six romances sans paroles – Meditation sur le 1er préludes de J.S. Bach (Ave Maria) – Six préludes et fugues – Sonate pour piano à quatre mains.

Van Charles Gounod (1818-1893), 200 jaar geleden geboren dus, kennen we natuurlijk vooral zijn opera’s, zijn geestelijke vocale muziek en misschien ook wel van zijn twee levendige symfonieën. Maar minder bekend is dat hij ook zo’n 40 stukken voor de piano schreef. Die stukken bevatten wellicht niet de meest revolutionaire muziek voor dit instrument, maar charmant, expressief en gevarieerd – en dus het ontdekken waard - zijn ze zeker!

Dat dacht ook de 43-jarige Italiaanse pianist en vurig verdediger van weinig gespeeld repertoire Roberto Prosseda, die op deze nieuwe Decca-cd, uitgegeven door de Italiaanse tak van Universal, een mooie bloemlezing van dat vergeten oeuvre voorstelt.

De cd opent met vier korte stukken: La Veneziana, met zijn vloeiende arpeggio’s; een Impromptu, in feite een korte, gemakkelijke wals; Souvenance, met het karakter van een nocturne en Marche funèbre d’une marionette, waarin Gounod een muzikale karikatuur maakt van een Engelse criticus.


De 6 Romances sans paroles nemen de centrale plaats op deze cd in. Gounod gaf ze oorspronkelijk de titel Pensées pour piano, anders dus dan de Lieder ohne Worte van Mendelssohn, waarmee Fanny Mendelssohn hem in 1840 in Rome kennis had laten maken. Dit zijn erg aantrekkelijke, charmante, melodieuze en melancholische stukken. Bijzonder is zeker ook de daaropvolgende Méditation sur le 1er prélude de J.S. Bach, een soort van improvisatie, waarin je een mengeling hoort van Bach met het latere en erg populaire Ave Maria van Gounod.


En dan zijn er nog de 6 preludes en fuga’s, die Gounod zelf zag als een soort van voorbereiding of opwarming voor het spelen van Das wohltemperierte Klavier van Bach. Maar hier was hij misschien toch wel wat al te bescheiden, want dit zijn vernuftig gecomponeerde, en soms ook verrassende meesterwerkjes.


De cd sluit af met een wereldpremière: de sonate voor piano vierhandig uit 1839, het jaar dat Gounod de Grand Prix de Rome won. En al hoor je in dit jeugdwerk misschien nog niet de toekomstige componist van de opera Faust, toch herken je hier al de dramatische manier waarop thema’s tegen elkaar worden uitgespeeld.


Zoals al eerder gesteld, de Italiaanse pianist Roberto Prosseda is een muzikant die zoveel mogelijk de platgetreden probeert te vermijden. Voor Decca maakte hij al een integrale opname van de pianomuziek van Mendelssohn, en hij speelde ook al vergeten pianowerk van zijn landgenoten Salieri en Rossini en daarnaast veel hedendaags werk. Op zijn fraaie Fazioli brengt Prosseda hier vloeiende, poëtische en technisch mooi beheerste uitvoeringen van deze ten onrechte verwaarloosde stukken van Gounod. In de sonate krijgt hij het uitstekende en gedreven gezelschap van zijn Italiaanse collega Enrico Pompili.

- Bart Tijskens

Klara's oordeel