Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Harrison Birtwistle

Harrison BirtwistleBlijf verwonderd!

Uitvoerders: - Philharmonia Orchestra o.l.v. Elgar Howarth. - * London Sinfonietta. Label: NMC D088 (Ancora Series)
Harrison Birtwistle

Harrison Birtwistle

Programma: Harrison Birtwistle (°1934) - The Triumph of Time (1971-72) voor orkest - Ritual Fragment (1989) voor 15 instrumenten * - Gawain's Journey (1991) voor orkest

Harrison Birtwistle werd vorig jaar zeventig en is een van de "leading composers" in Groot-Brittanië. Hij kwam hier bij ons ietwat in de belangstelling toen enkele van zijn werken geprogrammeerd werden tijdens Antwerpen Culturele Hoofdstad '93. Deze CD is een heruitgave van twee van zijn orkestwerken, waaronder zijn eerste belangrijke compositie waarmee hij (om te beginnen in Engeland) bekend werd : "The Triumph of Time". Dat is een zeer langzaam, bijna tergend traag, werk dat nogal weerbarstig lijkt maar bij aandachtige en eventueel herhaalde beluistering zijn intrinsieke schoonheid prijsgeeft. Het werk is geïnspireerd op de gelijknamige gravure van Pieter Breugel de Oude en is een soort processie in de schaduw van de dood. De luisteraar moet voor deze muziek wat moeite doen, maar die wordt meer dan ruimschoots gecompenseerd. Deze uitvoering is zeer diepgaand, de spanning wordt perfect opgebouwd : Birtwistle wordt door het Philharmonia uitstekend gediend onder de deskundige leiding van Elgar Howarth (die als belangrijkste wapenfeit de creatie van "Le Grand Macabre" van Ligeti op zijn palmares mag schrijven). Zij geven ook een mooie interpretatie van het ietwat toegankelijker (indien we deze term mogen gebruiken) "Gawain's Journey", een soort orkestsuite uit zijn tweede "grote" opera "Gawain", vaag gebaseerd op de Koning Arthur-legende. De muziek is hier veel levendiger en extraverter. Het orkest klinkt in al zijn pracht, praal en virtuositeit. Het gebruik van het cymbalom geeft het geheel een extra kleur. Dit is een ware lust voor het oor. De CD wordt aangevuld met een kort werk voor 15 instrumenten, (eventjes snel) geschreven ter nagedachtenis van Michael Vyner, de artistieke directeur van het London Sinfonietta, die in 1989 overleed. Birtwistle schreef hier een soort treurmars, zonder dirigent (!), waarbij tien solisten een voor een naar voren komen om hun hommage aan de goede vriend te brengen waarna zij naar hun plaats terugkeren. Het London Sinfonietta is duidelijk thuis in deze muziek, die zij op gepast eenvoudige manier ten gehore brengen. Al bij al schetst deze CD een mooi en behoorlijk volledig beeld voor een eerste kennismaking met de rijke muziek van Harrison Birtwistle.

Luc Brewaeys

Klara's oordeel