Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Ian Bostridge - Britten - Songs - Antonio Pappano

Ian Bostridge - Britten - Songs - Antonio PappanoBlijf verwonderd!

Uitvoerders: Ian Bostridge, tenor; Antonio Pappano, piano Label: EMI50999 433430 2
Ian Bostridge - Britten - Songs - Antonio Pappano

Ian Bostridge - Britten - Songs - Antonio Pappano

Programma: Benjamin Britten: Winter Words op.52 - Michelangelo Sonnets op.22 - Six Hölderlin Fragments op.61 - Whose are these Children? op.84 - Songs from the Chinese op.58

Een uiterst waardevolle uitgave in dit Britten-jaar! Toen een muziekcriticus ooit aan Benjamin Britten de vraag stelde, van wie hij had geleerd Engelse poëzie op muziek te zetten, kreeg hij een verrassend antwoord: Britten verwees niet, zoals je zou verwachten, naar de 'pastoraal-romantische school' (componisten als Vaughan Williams, Butterworth, Gurney en Finzi), maar naar Henry Purcell. Zijn doel daarbij was "een poging te doen om de Engelse taal te toonzetten met een schittering, vrijheid en vitaliteit, die sinds de dood van Purcell nog maar bijzonder zelden waren getoond." Brittens verzameling van meer dan honderd Engelse liederen toont dat hij, in het muzikaal vatten van de kern van een gedicht, niet onderdeed voor Purcell. Maar daarnaast was Britten natuurlijk ook erg een man van de wereld, en hij liet zich graag beïnvloeden door componisten als Gustav Mahler, Alban Berg en Dmitri Sjostakovitsj. 'Winter Words', de eerste cyclus op deze nieuwe EMI-cd, op gedichten van Thomas Hardy, schreef Britten in 1953, tussen zijn controversiële kroningsopera 'Gloriana' en 'The turn of the Screw'. Tenor Ian Bostridge, al jaren een intelligent Britten-vertolker, treft met precisie en inlevingsvermogen het aardse karakter, de bittere humor en donkere lyriek van deze liederen. Antonio Pappano is hoogst effectief in de sobere, maar indringende pianobegeleidingen. Britten voltooide de 'Michelangelo Sonnets op.22' in 1940, tijdens zijn zelfgekozen ballingschap in de Verenigde Staten; het was tegelijk ook het eerste werk dat de componist opdroeg aan Peter Pears, zijn levensgezel. Bostridge brengt sterke en gevoelige vertolkingen van deze sonnetten. Probeer maar eens het aangrijpende Sonnet XXX 'Veggio co' bei vostri occh', met zijn heldere vocale lijnen boven de aangehouden akkoorden bij de piano (opnieuw uitstekend werk hier van Pappano). De 'Sechs Hölderlin-Fragmenten', hoe mooi gezongen ook, verliezen, door het niet helemaal probleemloze Duits van Bostridge, onvermijdelijk aan zeggingskracht. De cd sluit af met de cyclus 'Songs from the Chinese op.58' uit 1957, die Britten opdroeg aan Peter Pears en Julian Bream, de beroemde gitarist die Pears destijds begeleidde tijdens recitals met folksongs en elizabethaanse luitliederen. De 'Songs from the Chinese op.58' baden in een licht oosterse sfeer, en de (vertaalde) gedichten zijn bitterzoete, soms ironische overpeinzingen over de oude dag en sterfelijkheid. Met het tweede lied, 'The Old Lute', haalde Britten een grapje uit met Bream. Bijzonder is toch wel dat Bostridge hier (voortreffelijk en delicaat) begeleid wordt door... een Chinese gitariste, Xuefei Yang, een van de jonge sterren in de EMI-catalogus.

Bart Tijskens

Klara's oordeel