Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Nu op Klara:

Johannes Brahms - Symfonie nr.4 - Philippe Herreweghe

Johannes Brahms - Symfonie nr.4 - Philippe HerrewegheKlassieke muziek, CD

Uitvoerders: Ann Hallenberg, mezzosopraan; Collegium Vocale Gent; Orchestre des Champs-Elysées o.l.v. Philippe Herreweghe. Label: Phi LPH 025.
Hoes van de Brahms cd o.l.v. Philippe Herreweghe

Philippe Herreweghe in de vierde symfonie van Brahms

Programma: Johannes Brahms: Symfonie nr.4 in e op.98 – Alt-Rhapsodie op.53 – Schicksallied op.54.

Voor Philippe Herreweghe, zo stelt hij in het boekje bij deze nieuwe Alpha-cd, behoren de vier symfonieën tot het beste wat ooit in het Avondland is gecomponeerd. En ze staan voor hem op dezelfde hoogte als de Vespers van Monteverdi, de cellosuites van Bach of de Diabelli-variaties van Beethoven. En bij het 25-jarig bestaan van het Orchestre des Champs-Elysées en een halve eeuw Collegium Vocale Gent (en wellicht ook om de 70e verjaardag van Herreweghe zelf te vieren) hebben ze het plan opgevat om deze symfonieën op te nemen, telkens gecombineerd met de belangrijke koorwerken van de componist.


De opnames van de twee koorwerken zijn wel niet meteen nieuw: zij werden al in 2011 gemaakt in de grote studio van de Poolse radio. De voortreffelijke Zweedse mezzosopraan Ann Hallenberg is de soliste in de beroemde Alt-rapsodie, een compositie voor alt, mannenkoor en orkest, die Brahms toonzette op verzen uit Harzreise im Winter van Goethe. Het minder bekende, maar wondermooie Schicksallied schreef Brahms in de jaren 1868-71. Hiervoor greep hij terug naar een gedicht van Friedrich Hölderlin. Dat gedicht bevat maar twee strofen: de eerste beschrijft de zaligheid van de goden en de tweede het lijden van de mensheid, die zich blind in de afgrond stort. Deze twee stukken zijn Herreweghe natuurlijk op het lijf geschreven: bij hem worden het schitterende meditaties, waarin tekst en muziek, koor en orkest, perfect in evenwicht met elkaar verweven worden.


Een bijna kamermuzikale transparantie hoor je ook in de vertolking van de vierde symfonie van Brahms. Alles krijgt bij Herreweghe en zijn uitstekende Orchestre des Champs-Elysées precies zijn plek, elk detail in de middenstemmen is hoorbaar, elk deel is zorgvuldig opgebouwd. Te zorgvuldig misschien. Wat je in deze uitvoering mist zijn de sterke, dramatische contrasten, de gloed, de grootsheid, de zwier en het elan, kenmerken die toch ook bij deze laatste symfonie van Brahms horen, en die je wel en in overvloed hoort in de opnames van bijvoorbeeld Claudio Abbado en de Berliner Philharmoniker (bij Deutsche Grammophon) of ook, en vooral, bij Carlos Kleiber en de Wiener Philharmoniker (id.), misschien wel de mooiste opname van deze symfonie ooit.

- Bart Tijskens

Klara's oordeel