Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Leonidas Kavakos - Beethoven - Vioolsonates - Enrico Pace

Leonidas Kavakos - Beethoven - Vioolsonates - Enrico PaceBlijf verwonderd!

Uitvoerders: Leonidas Kavakos, viool; Enrico Pace, piano Label: Decca 478 3523
Leonidas Kavakos - Beethoven - Vioolsonates - Enrico Pace

Leonidas Kavakos - Beethoven - Vioolsonates - Enrico Pace

Programma: Ludwig van Beethoven: Vioolsonates (compleet)

In 1985, op zijn achttiende, won de Griekse violist Leonidas Kavakos de Internationale Sibelius-wedstrijd in Helsinki. Zes jaar later kende hij zijn eerste grote cd-succes toen hij voor het label BIS de originele en de definitieve versie van het vioolconcerto van diezelfde Sibelius opnam. Sindsdien maakte hij voor verschillende labels (Delos, Finlandia, ECM en Sony) een reeks hoogst gewaardeerde opnames. Onlangs tekende hij een contract bij het gerenommeerde Decca, en daar komt hij, met deze integrale van de vioolsonates van Beethoven, meteen door de grote poort binnen. In het genre van de vioolsonate zorgde Beethoven misschien niet de voor grote vernieuwingen, zoals hij dat wel deed voor de symfonie, de sonate en het strijkkwartet. Dat heeft wellicht te maken met het feit dat hij zijn vioolsonates (behalve de tiende) in een relatief korte periode (1798-1803) componeerde. Maar toch zijn dit hoogst aantrekkelijke werken vol originele en verrassende muzikale vondsten. Zeker als ze met zoveel inzet, energie en verbeelding gespeeld worden als hier, door de Griekse violist en zijn voortreffelijke muzikale partner, de Italiaanse pianist Enrico Pace. In het openingsdeel van de eerste sonate van het op.12 zetten beide uitvoerders al meteen de toon van deze hele set van drie bijzonder goed gevulde cd's (telkens rond de 78 minuten), d.w.z. hier krijg je een gespierde, levendige, maar ook klassieke Beethoven. Het grote romantische gebaar wordt in de vroege, nog bij Mozart en Haydn aansluitende, sonates gelukkig vermeden, en gepast bewaard tot de laatste, tiende sonate. De trage delen klinken licht, melancholisch en gracieus. Leonidas Kavakos gaat in deze werken ook niet op zoek naar een grote, overweldigende klank; zijn viooltoon is tegelijk gevoelig en welluidend. Enrico Pace, die we ook al kennen van zijn opmerkelijk werk met Frank Peter Zimmermann, is een alert en attent begeleider. Het is in zo'n integrale natuurlijk altijd uitkijken wat de uitvoerders doen met de twee bekendste sonates, de 'Lente' (het nummer 5) en de 'Kreutzer' (nummer 9). Het openingsdeel van de 'Lente' krijgt hier een vloeiende aanpak, met fraai uitgebouwde dynamische contrasten. Maar het hoogtepunt is misschien toch wel het dromerige, poëtische en liedachtige adagio. Ook in de Kreutzer-sonate is er datzelfde levendige en dynamische samenspel, dat nooit te uitbundig wordt, zodat het muzikale betoog altijd vloeiend (de variaties van het middendeel!) en spontaan blijft. De opnametechnici plaatsten de microfoons dicht bij de muzikanten, en dat zorgt voor een heldere en gedetailleerde klank; het nadeel is dat je er wat (licht) gesnuif van Kavakos bij moet nemen.

Bart Tijskens

Klara's oordeel