Ga naar hoofdinhoud

Luister Live

Programma's

Select

Podcasts

Doe mee

Playlist

Updates

blijf verwonderd!

jazz

klassieke muziek

kunst & cultuur

Home

Luister

Klara Select

Espresso

Lieven trio spencer is bijna een gotisch horrorsprookje

Lieven Trio: “Spencer is bijna een gotisch horrorsprookje!”

Door Espresso

Bannerafbeelding voor fragment

1 jaar geleden

4 min

Spencer is niet alleen de nieuwe film van Pablo Larraín, het is ook de nieuwe Diana-movie. Een van de meest besproken films van het jaar komt eindelijk in de zalen.

December 1991. Het huwelijk van de Prinses van Wales is behoorlijk kil geworden. Er gaan geruchten over affaires en een eventuele scheiding. En toch zal kerst gevierd worden. Met jagen, eten en drinken.

Spencer is geen traditionele biopic over Diana. Dat viel ook te verwachten want regisseur de Chileense regisseur Pablo Larraín maakte 5 geleden met Jackie al een atypische film over Jackie Kennedy.

Spencer speelt zich tijdens drie kerstdagen in 1991 op het jaarlijkse kerstfeestje van de Queen. Dat vindt plaats in Sandringham House, een statig landhuis. Het feest hangt aan elkaar van tradities. Zoals de jaarlijkse familiefoto met de Queen in het midden. Maar Diana heeft moeite met die verstikkende regeltjes. En met haar man die haar bedriegt. Ze weigert dit spelletje nog mee te spelen.

Spencer is geen film die dichtbij de realiteit blijft. Nieuwe feiten over Diana zal je niet te weten komen. Larraín wil vooral dat de kijker aan den lijve ervaart hoe Diana zich misschien heeft gevoeld.

Filmjournalist Lieven Trio: “Misschien! Want Larraín noemt zijn film heel uitdrukkelijk een fabel op basis van een waargebeurde tragedie. Hij heeft zich een zeer grote dichterlijke vrijheid toegeëigend.”

Trio: “Spencer werkt heel goed als een soort mood piece. Schitterend gemaakte belevingscinema die meer in de lijn ligt van The Shining, dan in die van The Crown. Het is bijna een gotisch horrorsprookje. Zo zitten er enkele heel surrealistische scènes in. Iets engs met een parelketting bijvoorbeeld.”

Maar ook de fotografie en belichting van Claire Mathon (Director of Photography van onder andere Portrait de la jeune fille en feu) benadrukken heel erg de leegte en de grootte van dat kasteel. Iets dat dan weer de eenzaamheid van Diana in de verf zet. De muziek van Jonny Greenwood (Radiohead) maakt de chaos in haar hoofd hoorbaar.

En toch blijft Trio ook wat op zijn honger zitten: “Die inzet op sfeer en gemoed heeft ook enkele beperkingen. Ik had naast de verbeelding van Diana’s psychologie graag wat meer verhaal gewild, wat meer evolutie. Nu draait het scenario wat mij betreft iets te veel in cirkeltjes.”

Diana wordt gespeeld door Kristen Stewart, de actrice die lang geleden vooral bekend was uit The Twilight Saga. De rol van Diana is het voorlopige hoogtepunt in haar carrière. Het is meer dan een imitatie. Stewart heeft niet geprobeerd om fysiek zo dicht mogelijk bij Diana te komen maar om haar geest volledig in zich op te nemen. En dat is wonderbaarlijk goed gelukt.

Gerelateerde artikelen

Gerelateerde programma's

Blijf op de hoogte

Wil je wekelijks het beste uit de wereld van kunst en cultuur, klassieke, jazz- en wereldmuziek? Schrijf je in op onze nieuwsbrief!

Volg ons op
Schrijf je in voor onze nieuwsbrief

Jobs

Privacy

Gebruiksvoorwaarden

Heb je een vraag?

Contact

Wedstrijdreglement

Logo UitInVlaanderenLogo Cim Internet