Ga naar hoofdinhoud

Luister Live

West Side Story: Meer straatdrama, minder sprookje

Door Espresso
2 maanden geleden
6 min
Volgende afleveringen afspelen

West Side Story, de musical der musicals, is back! New York, rivaliteit en jeugdige liefde. Wat heeft Steven Spielberg meer nodig om er een geweldige film van te maken?

West Side Story was in 1957 een instantsucces op Broadway. Leonard Bernstein zorgde voor de muziek. Librettisten Arthur Laurents en de onlangs overleden Stephen Sondheim schreven een moderne Romeo en Julia. Al in 1961 werd de hit verfilmd door Jerome Robbins en Robert Wise.

Kort samengevat: de witte Tony en de Puerto Ricaanse Maria wonen in een van de armste wijken van New York. Ze zijn lid van twee verschillende straatbendes: de Jets en de Sharks. Hun liefde is natuurlijk verboden. In 1961 was de film enorm vooruitstrevend. Hij ging op een nieuwe manier om met sociale thema’s en racisme. De regie en  choreografie waren vooruitstrevend en de liedjes schoten omhoog in de hitparade: Maria, Somewhere, America of I Feel Pretty. Vandaag nog altijd tijdloze klassiekers.

Als het origineel zo goed overeind blijft, waarom moest er dan toch een remake komen? Volgens filmjournalist Lieven Trio is de reden heel eenvoudig:

“In die oude films zitten schoonheidsfoutjes, blinde vlekken of heel gedateerde clichés. In de oorspronkelijke West Side Story loopt bijvoorbeeld bijna geen enkele Latino-acteur rond. Maria werd in 1961 gespeeld door Natalie Wood. En de meeste acteurs die Puerto Ricaanse personages speelden, schminkten hun gezicht bij. Dat hebben ze opgelost door echte Latino’s te casten voor de hoofdrollen.”

Die waarachtigheid wordt ook op andere vlakken doorgetrokken. Er wordt meer Spaans gesproken, het machismo van de personages wordt in vraag gesteld, het racisme van de politie komt sterker naar voren. En de rivaliteit tussen Jets en Sharks voelt ook veel dreigender. Trio: “In de originele film waren het toch wat afgeborstelde schooljongens. Hier is het allemaal wat vuiler. Iets meer straatdrama en iets minder sprookje.”

Ook de sociale context wordt dieper uitgewerkt. De twee jongerenbendes zijn eigenlijk de keerzijden van dezelfde medaille. Allebei verliezers van de American Dream. Dat zat al in het origineel maar Spielberg benadrukt dit. Er zijn zelfs parallellen met het Amerika van vandaag te trekken waar verarmde witte arbeiders zich tegen immigranten keren.

Trio: “Spielberg geeft geen spectaculaire nieuwe draai aan West Side Story. Maar hij houdt wel mooi het evenwicht tussen respect en vernieuwing. Ook visueel. Sommige choreografieën uit het origineel zijn behouden. Maar Spielberg laat er een frisse wind door waaien, met een heel beweeglijke camera.”

En opvallend: Rita Moreno keert ook terug. In 1961 speelde ze Anita. Ondertussen is ze 89 jaar!

Gerelateerde artikelen

Gerelateerde Programma's