Ga naar hoofdinhoud

Luister Live

Herman Koch: 'Ik leerde schrijven in Barcelona'

Door Pompidou
28 dagen geleden
07:14 min
Volgende fragmenten:

In 'Een film met Sophia', het nieuwe boek van Herman Koch, raakt een oudere filmregisseur geïntrigeerd door een jonge actrice. Dat lijkt het begin van een MeToo-affaire, maar dat is het allerminst, benadrukte Koch in Pompidou. Het gaat wèl over ouder worden en over het hedendaagse massatoerisme. 

Hoofdpersonage Stanley Forbes werkt aan een film over iconische plekken in de wereld, zoals het Sidney Opera House. Maar wanneer hij die plek zelf bezoekt, valt het zo tegen dat hij meer oog heeft voor de plaatselijke vogels.

Herman Koch: "Dat is een reëel gegeven, dat mensen naar iconische gebouwen over de hele wereld trekken.  Ik denk ook aan de Sagrada Familia in Barcelona. Ik heb ooit in 1978 voor het eerst die kathedraal gezien en had toen nog nooit van Gaudi gehoord. Het was toen nog heel bijzonder: een geraamte van een gebouw dat pas over 100 jaar af zou zijn. Ondertussen zijn ze voortvarend aan de slag gegaan en het is nu een heel kolossaal bouwwerk geworden. En als je daarvoor staat is mijn eerste associatie: dit is een nieuw casino in Las Vegas. Als ik er objectief naar kijk, denk ik: dit is een heel lelijk gebouw. Maar er staan honderden mensen voor om selfies te nemen. Ze vinden dat ze het moeten gezien hebben omdat ze in Barcelona zijn, maar ze vragen zich niet af wat het is." 

Is het dan minder schadelijk om als cultureel verantwoorde toerist een stad te bezoeken, wou Heleen Debruyne weten.

Koch: "Ik kom veel in Barcelona omdat ik er familie en vrienden heb. Ik voel me ook schuldig dat ik er ben. Langs de andere kant: ik spreek goed Spaans, en ik ga niet naar de toeristische attracties. Ik zit ergens op een terras en kijk er naar vanaf de zijlijn."

Barcelona is bovendien de stad waar de schrijverscarrière van Herman Koch begonnen is.

Koch: "De eerste roman die ik schreef, 'Red ons, Maria Montanelli', was een moeilijk onderwerp. Ik moest me ergens over heen zetten. Ik was van nature verlegen en dus ook verlegen in het schrijven van een boek. Ik moest me ergens overheen zetten, en ging dan naar het cafe. Die kelner goot een whisky uit, de stroom liep maar door. Dat is niet als in Nederland, waar een maatje wordt getapt. En dan ging het opeens, dat schrijven. En dan bestelde ik er nog een, en dan ging het nog beter." 

Schrijven bij het drinken, is dat wel een goed recept? Heel wat schrijver raden het af.

Koch: "Ik heb het mezelf aangeraden en het heeft goed gewerkt. Ik las het de volgende dag over, en dacht: zo goed wordt het nuchter nooit. Nu ben ik zo'n ochtendwerker geworden maar ik heb nog steeds wel de neiging om aan het eind van de middag iets in te schenken. Dan ben ik aan het ontspannen en dan lees ik over wat ik die dag geschreven heb en maak een paar aanvullingen of verbeteringen."

Een film met Sophia van Herman Koch is verschenen bij Ambo Anthos

Gerelateerde artikelen

Gerelateerde Programma's