Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Maestro viert twee… maestro’s!

Maestro viert twee… maestro’s!Klassieke muziek

In de week van 6 december heffen we in Maestro het glas op twee dirigenten die het voorbije jaar een mooie verjaardag mochten vieren: Edo de Waart werd 80 en René Jacobs 75. Ze komen uit andere werelden, en legden een behoorlijk verschillend artistiek parcours af, maar precies dat maakt de ontmoeting ook zo boeiend.

Ook op zijn 75e blijft René Jacobs een man van het theater!

René Jacobs (Gent, 30 oktober 1946)

Zangers die dirigent worden: het zijn toch eerder uitzonderingen, maar dat het kan, en hoe, dat toont René Jacobs nog altijd erg overtuigend aan. Het waren de broers Kuijken, Alfred Deller en Gustav Leonhardt, niet de minsten dus, die Jacobs aanspoorden om zich te specialiseren als contratenor. En dat bleek helemaal terecht, want in geen tijd was hij een van de meest eminente contratenoren, en gaf hij recitals over de hele wereld. Het besef dat er nog zoveel schitterend repertoire op een eerste uitvoering lag te wachten, en dan het liefst op historisch verantwoorde wijze, leidde in 1977 tot de oprichting van zijn eigen ensemble ‘Concerto Vocale’.

Het was al snel duidelijk dat Jacobs, naast een uitstekend zanger, ook een erg getalenteerd dirigent was, en kort daarna dirigeerde hij al – vaak vergeten - opera’s van Monteverdi, Cesti, Cavalli, Gluck en Handel.

René Jacobs is en blijft een man van het theater; of nu hij de passies van Bach dirigeert, de Missa Solemnis van Beethoven, de opera’s van Mozart aan het hoofd van het Freiburger Barockorchester of, zoals heel recent nog, symfonieën van Schubert met het B’Rock Orchestra: alles komt in één wervelende, onstuitbare beweging op de luisteraar af, en die krijgt nauwelijks de tijd om al de verrassende, levendige, soms pikante, details die Jacobs uit de partituur licht, tot zich te laten doordringen.

Edo de Waart (Amsterdam, 1 juni 1941)

Edo de Waart is geen onbekende in dit land: in 2011 volgde hij een andere Nederlander, Jaap van Zweden, op als chef-dirigent van deFilharmonie, nu het Antwerp Symphony Orchestra, en dit tot 2016.

In feite begon hij zijn carrière als hoboïst, in 1963 al, bij het Koninklijk Concertgebouworkest van Amsterdam. Maar zijn echte ambitie lag toch bij het dirigeren, en op aanmoediging van Bernard Haitink deed hij in 1964 mee aan de Dimitri Mitropoulos Wedstrijd en hij won er meteen de eerste prijs. Het leverde de Waart enkele benijdenswaardige jobaanbiedingen op: die van assistent-dirigent bij Leonard Bernstein in New York en bij Haitink in Amsterdam. Ook belangrijk was zijn leiderschap van het Nederlands Blazersensemble vanaf 1967: met dit selecte gezelschap van blazers zou hij enkele alom bekroonde opnames maken van muziek van o.a. Mozart en Richard Strauss.

Een mooie carrière, die hem nog naar o.a. Rotterdam, San Francisco, Bayreuth, Sydney en Minnesota zou voeren, was gelanceerd!

Edo de Waart en René Jacobs: lang zullen ze leven!

- Bart Tijskens