Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Mahler - Symfonie nr.3 - Mariss Jansons - Concertgebouworkest

Mahler - Symfonie nr.3 - Mariss Jansons - ConcertgebouworkestBlijf verwonderd!

Uitvoerders: Bernarda Fink, mezzosopraan; Nederlands Radiokoor; Jongens van het Sacramentskoor Breda; Koninklijk Concertgebouworkest o.l.v. Mariss Jansons Label: RCO Live
Mahler - Symfonie nr.3 - Mariss Jansons - Concertgebouworkest

Mahler - Symfonie nr.3 - Mariss Jansons - Concertgebouworkest

Programma: Gustav Mahler: Symfonie nr.3 in d

Toen Gustav Mahler in 1896, na het voltooien van zijn derde symfonie, dirigent Bruno Walter in Steinbach-am-Attersee ontving, zei hij: " Je hoeft het landschap niet te bekijken, het is helemaal opgenomen in mijn symfonie". Deze derde is inderdaad een ode aan de natuur. Maar welke natuur? Het gaat hier zeker niet alleen over een idyllische natuur, waarin je hier en daar menselijke sporen terugvindt. Mahler gebruikt en hercreëert populaire melodieën, en roept, met mooie thema's in de hoorn, vredige werelden op. Maar tegelijk mishandelt hij dat materiaal, en plaatst hij het in een verbrokkeld geheel, en berooft hij het op die manier van zijn onschuld. En precies dit alles hoor je op indrukwekkende wijze in deze nieuwe opname, gefilterd uit drie concerten in februari 2010. Met een feilloze beheersing en een, als altijd, grote aandacht voor het kleinste detail, ontleedt Mariss Jansons het lange eerste deel als met een vlijmscherp mes: de roep van de hoorns bij het begin, de flarden geluiden die daarop volgen, de snijdende fanfares bij de trompetten, de recitatieven bij de hoorns, de verschillende marsen. Heel dit contrapunt van het banale en het kunstige weet Jansons hier samen te brengen in één spannende en adembenemende beweging. Door het inlassen van lange pauzes, toont Jansons ook aan hoe sterk de stilte kan spreken in deze muziek. En er is natuurlijk het schitterende Amsterdamse Concertgebouworkest, fenomenaal op sacd opgenomen in de wonderlijke akoestiek van zijn eigen concertzaal. Dit ensemble, met zijn enorme traditie, beheerst als geen ander dat typische Mahler-idioom. Onmogelijk en onnodig om er één groep uit te lichten: het orkest speelt hier o.l.v. Jansons als in de allergrootste dagen. Het is wel even bekomen na dit openingsdeel. Dan volgen de meer aardse en met delicate lichtheid gespeelde delen twee en drie, die in feite dienst doen als scherzo. De slotclimax van dit laatste deel is opnieuw van een adembenemende precisie. Bernarda Fink brengt vervolgens een ingetogen versie van het middernachtslied uit 'Also sprach Zarathustra' van Nietzsche; Fink is een uitstekende Mahler-zangeres, al zal haar forse vibrato wellicht niet iedereen bevallen. De verschillende koren tonen een groot enthousiasme in het daaropvolgende 'Bimm bamm', waarin de knapen toch pas na enkele maten helemaal op juiste koers lijken te zitten. Het fijn geweven en met spanning opgebouwde 'Langsam' sluit deze opname (een van de mooiste tot nog toe van dit jaar) aangrijpend af.

Bart Tijskens

Klara's oordeel