Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Maurice Ravel - Les Siècles - François-Xavier Roth

Maurice Ravel - Les Siècles - François-Xavier RothKlassieke muziek, CD

Uitvoerders: Les Siècles o.l.v. François-Xavier Roth. Label: Harmonia mundi HMM 905281.
Hoes van de Ravel-cd door Les Siècles o.l.v. François-Xavier Roth

De tweede Ravel-cd van Les Siècles o.l.v. François-Xavier Roth

Programma: Maurice Ravel: Ma mère l’Oye – Le tombeau de Couperin – Shéhérazade, ouverture de féerie.

In 2003 richtte François-Xavier Roth een orkest op met de naam Les Siècles. Het doel was en is: het uitvoeren en opnemen van muziek van de 18e eeuw tot vandaag, en dat altijd op een historisch zo juist mogelijke manier. Dat wil zeggen dat het ensemble op deze nieuwe cd werken van Ravel speelt met strijkers met darmsnaren en op instrumenten die in Frankrijk in de 19e en begin 20e eeuw werden gebouwd.


Op deze nieuwe Ravel-cd – hun tweede gewijd aan deze componist, eerder verscheen al de complete versie van het ballet Daphnis et Chloé – verzamelden Les Siècles en François-Xavier Roth drie werken die oorspronkelijk voor de piano bestemd waren, en die kort daarna door Ravel georkestreerd werden.


De zelden uitgevoerde ouverture Shéhérazade – niet te verwarren met de liedcyclus met dezelfde titel, ook van Ravel - is het werk van de 24-jarige, nog zijn weg zoekende componist. Het is bijna ontroerend te merken hoe de jonge Ravel experimenteert met de orkestrale kleuren en technieken, die hij later ook in zijn beroemde ballet Daphnis et Chloé zal gebruiken.
Het bekende en altijd verrukkelijke Ma mère l’Oye is een cyclus van korte stukken die oorspronkelijk is geschreven voor vier kinderhanden. De versie die Les Siècles hier brengt is de orkestratie waaraan Ravel enkele overgangen en een tableau toevoegde, om zo tot een heus ballet te komen. Het resultaat is bijzonder fijnzinnig opgebouwde en georkestreerde muziek, breekbaar, expressief en sprookjesachtig.
Met het nostalgische en melancholische Le tombeau de Couperin ten slotte, nog een werk voor een eerder bescheiden orkest, bracht Ravel een dubbel eerbetoon: aan zijn vrienden die in de oorlog waren gedood én aan de Franse barokmuziek.

De ‘oude’ instrumenten, verzameld door de leden van Les Siècles, brengen in deze werken van Ravel een heerlijke transparantie en verscheidenheid van timbres. Vooral bij de belangrijke partijen voor de houtblazers (de hobo in Le Tombeau; de klarinet in Ma mère) valt dat erg op: zij geven geheel mee kleur i.p.v. het te domineren. Voeg daarbij nog de bijdrage van de strijkers op darmsnaren, en je ervaart de wonderlijke orkestpartijen van Ravel weer helemaal als nieuw.
 

- Bart Tijskens

Klara's oordeel