Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Mendelssohn: Octet . Explorations.

Mendelssohn: Octet . Explorations.Blijf verwonderd!

Uitvoerders: Ensemble Explorations; Roel Dieltiens, cello; Frank Braley, piano (Steinway 1874) Label: Harmonia Mundi HMC901868
Mendelssohn: Octet . Explorations.

Mendelssohn: Octet . Explorations.

Programma: Felix Mendelssohn: Octet in Es opus 20; Variations concertantes voor cello en piano op.17; Romance sans paroles voor cello en piano op.109; Albumblatt in e op.117

Een verfrissende kijk op een van Mendelssohns knapste werken, het is het minste wat je van deze jongste cd van het Ensemble Explorations kan zeggen. Dat Mendelssohn dit octet in 1825, op 16-jarige leeftijd, schreef, is een van de wonderen van de muziekgeschiedenis. Het eerste deel bezit bijna symfonische dimensies, al behoudt elke partij wel haar individualiteit. Ensemble Explorations voelt perfect het jeugdig enthousiasme en de schwung van deze muziek aan. Hun gevoel voor timing en dynamische dosering in de lang uitgesponnen candensen, die steeds weer de oplossing van de opgebouwde spanning vermijden - een typische Mendelssohn-trek - is meesterlijk. Het lijkt wel alsof dit ensemble door één mond of neus ademt. Al even frappant zijn de ritmische accenten in vooral de lagere strijkers, die het geheel voortdurend vooruit stuwen. Nog zo een fraai voorbeeldje van ongewoon hecht ensemblespel is de overgang van de doorwerking naar de herneming van het hoofdthema - buitengewoon spannend hoe het gesyncopeerde ritme plots uit het niets opduikt, onhoorbaar bijna (10'15"). Al even meesterlijk zijn de vertolkingen van langzaam deel en finale: het laatste deel in een razend tempo, zonder ook maar een moment waarop intonatie of ensemblespel in de verdrukking komen. Ook erg knap zijn de aanvullende tracks, waarop Frank Braley op een Steinway uit 1874 de hoofdrol speelt. Hij weet zowel in de Variations concertantes als in de Romance sans paroles of het Albumblatt onvermoede kleuren aan zijn instrument te ontlokken en schept hoorbaar plezier in het samenspel met cellist Roel Dieltiens in de variaties. En toch zijn er enkele kleine minpuntjes die deze cd nét van de hoogste quotering afhouden. Zo is er ten eerste de korte speelduur - nog geen 50 minuten is echt wel te kort. Zeker als je bekijkt hoe gevarieerd het programma is - er hadden best wat Lieder ohne Worte op gekund, of wat grotere, minder vaak gespeelde werken voor piano. Nu is de inbreng van Frank Braley op de magnifieke Steinway uit 1874 wel echt aan de magere kant. Een belangrijker probleem is de interpretatie van het scherzo uit het Octet. Ondanks alle goede bedoelingen en vingervlugge figuurtjes slagen Dieltiens en co er hier niet echt in een magische sfeer op te roepen. Nochtans is het precies dat wat Mendelssohn voor ogen had toen hij aan dit scherzo werkte. Hij had naar eigen zeggen inspiratie voor dit deel opgedaan tijdens het lezen van Goethe's Erste Walpurgisnacht. Om écht magische muziek te horen, ontdaan van elke aardse materie, moet je bij de inmiddels vijftien jaar oude opname door het Londense ensemble Hausmusik zijn, een cd op EMI die ondertussen jammer genoeg niet meer te verkrijgen is. Zeker vierenhalve ster dus, maar net niet de volle vijf.

Diederik Verstraete

Klara's oordeel