Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Nathan Milstein - Sir Adrian Boult - Beethoven - Vaughan Williams

Nathan Milstein - Sir Adrian Boult - Beethoven - Vaughan WilliamsKlassieke muziek

Uitvoerders: Nathan Milstein, viool; London Philharmonic Orchestra o.l.v. Sir Adrian Boult Label: EMI DVD 38845690
DVD-cover Nathan Milstein - Sir Adrian Boult - Beethoven - Vaughan Williams

Nathan Milstein - Sir Adrian Boult - Beethoven - Vaughan Williams

Programma: Ludwig van Beethoven: Concerto in D voor viool en orkest op.61 - Ralph Vaughan Williams: Symfonie nr.8 in d

De twee legendarische muzikanten in dit uitzonderlijke concert in de Royal Festival Hall in 1972 lijken uit totaal verschillende werelden te komen. Wat een contrast tussen de rijzige, slanke Adrian Boult en de wat gedrongen gestalte van Nathan Milstein. Maar belangrijker was natuurlijk dat ze muzikaal wel op dezelfde golflengte zaten. Beiden waren classicisten, die een afschuw hadden van uiterlijk vertoon. Beiden waren ook gepassioneerde kunstenaars, nog echte kinderen van de Romantiek. Zo neemt Nathan Milstein in het lange openingsdeel en het larghetto van het vioolconcerto van Beethoven rustig zijn tijd. Hij speelt in deze opname ook zijn eigen cadenzen. Sir Adrian Boult toont zich daarbij een ernstig en aandachtig begeleider. Hij dirigeert met zijn typische lange dirigeerstok maar met kleine gebaren. Op die manier verkrijgt hij een grote concentratie en precies samenspel van de leden van het London Philharmonic Orchestra. Sir Adrian Boult was bevriend met zowat elke Britse componist van zijn generatie. Maar met Ralph Vaughn Williams had hij toch wel een speciale innige band. Van bijna elke symfonie van Vaughn Williams dirigeerde hij de première, of toch op zijn minst één van de allereerste uitvoeringen. En hij maakt ook twee integrale opnamen van zijn symfonieën. In de achtste symfonie (een BBC-opname uit hetzelfde jaar 1972) is Boult dan ook op erg vertrouwd terrein. Hij brengt eenheid tussen de toch wel verschillende delen. Alles klinkt goed doordacht, evenwichtig en spannend. Maar hij loodst ook fijne humor binnen, in het scherzo (enkel voor blazers) bijvoorbeeld. De daaropvolgdende cavatina, alleen voor de strijkers, krijgt dan weer een erg tedere benadering. Het is toch wel bijzonder om Sir Adrian Boult bezig te zien in deze symfonie van zijn goede vriend Vaughn Williams. En het kan bovendien in kleur: toch wel een aardige bonus. De klankopname van deze dvd is helaas nog in mono. Maar het is het best denkbare monogeluid, en met zulke grote artiesten in beeld vergeet je die stereo al snel.

Bart Tijskens

Klara's oordeel