Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Patrick Duynslaegher en Jan Verheyen over Robbe De Hert

Patrick Duynslaegher en Jan Verheyen over Robbe De HertKunst & Cultuur

Filmjournalist Patrick Duynslaegher en regisseur Jan Verheyen blikken terug op het leven en het werk van Robbe De Hert.
Fotomozaïek met regisseur Robbe De Hert, regisseur Jan Verheyen en filmjournalist Patrick Duynslaegher© RV & Filip Naudts

Robbe De Hert - Patrick Duynslaegher - Jan Verheyen (van boven, met de klok mee)

Met het overlijden van Robbe De Hert sterft een stuk Vlaamse filmgeschiedenis. Tussen 1963, de korte film Twee keer twee ogen, en 2018, de documentaire Hollywood aan de Schelde, regisseerde hij meer dan veertig films, in alle maten en gewichten.

Al zal hij op de eerste plaats herinnerd blijven als de regisseur van De Witte van Sichem en Blueberry Hill, zijn carrière begon in de jaren 60. Samen met enkele kompanen richtte hij het collectief Fugitive Film op.

"In een tijd van contestatie", herinnert filmjournalist Patrick Duynslaegher zich, "sloot Fugitive Film zich aan bij dat protest. Hun films keerden zich tegen het establishment. In De Herts vroege, pamfletaire films als Camera sutra (of de bleekgezichten) en Dood van een sandwichman moest het gezag het ontgelden."

Jan Verheyen, die als 15-jarige het geluk had om een uur met De Hert op café over film te discussiëren, wijst erop dat de volwassenwording van de Vlaamse film samenvalt met de ontbolstering van een reeks filmpioniers, onder wie De Hert. "Zij hebben het pad geëffend voor de regisseurs van mijn generatie en voor iedereen die daarna gekomen is."

Robbe De Hert is altijd een rebel gebleven, net dat maakte hem zo sympathiek.
Patrick Duynslaegher

De Hert torste de reputatie van eeuwige dwarsligger. "Je mag niet vergeten," zo verklaart Verheyen, "dat in de jaren 70 en 80 - toen een Vlaamse bioscoopfilm een uitzondering was - je luid moest roepen om gehoord te worden." Duynslaegher vult aan: "Het maken van een film was voor hem telkens weer een heroïsche strijd, een gevecht tegen de bierkaai."

Allebei zijn ze het erover eens dat De Witte van Sichem tot De Herts allerbeste werk behoort. Verheyen: "In die film komen zijn twee persoonlijkheden samen: de geëngageerde De Hert en de filmveelvraat met zijn voorliefde voor intelligent gemaakte populaire cinema."

Duynslaegher stipt graag ook nog een tweede sleutelfilm aan in De Herts oeuvre, Maria Danneels (of het leven dat we droomden), naar een roman van Maurice Roelants; een productie trouwens van de toenmalige BRT. "Wat de film zo interessant maakt is dat aan de adaptatie een raamvertelling is toegevoegd over een scenarist die het boek bewerkt en zich afvraagt waarom het nog actueel is."

Robbe De Hert was geen enfant terrible uit vrije wil maar uit noodzaak.
Jan Verheyen
Jan Verheyen over Robbe De Hert
Patrick Duynslaegher over Robbe De Hert