Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
A Revue in Opera Ballet Vlaanderen: liefdevol, barok-futuristisch muziektheater

A Revue in Opera Ballet Vlaanderen: liefdevol, barok-futuristisch muziektheaterBlijf verwonderd!

Het zijn barre tijden voor operahuizen: ofwel sluiten ze de deuren ofwel moeten ze zich heruitvinden. Dat laatste gebeurt in onze huizen. In Opera Ballet Vlaanderen ging het gisteren helemaal live en het ging meteen ook helemaal los met de nieuwe creatie van Benjamin Abel Meirhaeghe.
Dolly Bing Bing in A Revue Opera Ballet Vlaanderen

Dolly Bing Bing in A Revue

De titel A Revue is een allusie op het revuetheater met een opeenvolging van diverse podiumpresences die elk hun “moment de gloire” krijgen. Revue in het Frans betekent opnieuw bekeken en krijgt hier ook een inhoudelijke betekenis want de voorstelling is een trip in de tijd naar pakweg het jaar 4020. Hoe zullen toekomstige aardbewoners omgaan met het muzikale erfgoed waarvan ze nog verre herinneringen terugvinden? Komen ze tot hun heel eigen historische uitvoeringspraktijk die misschien een stuk authentieker en doorleefder klinkt dan het origineel? Wie zijn die aardbewoners dan? Het oertype van de man en de vrouw of bestaan daarnaast nieuwe androïde wezens en komt men er tot nieuwe samenlevingsvormen? Die intrigerende vragen worden in A Revue opgeroepen en ze leveren meeslepend muziektheater op dat bij momenten ontroerend en grappig is.


Zo’n 150 toeschouwers waren “coronaproof” toegelaten in de prachtige Lullyzaal van de Gentse opera die zich wonderwel leent voor het futuristisch-barokke spektakel dat we te zien en te horen kregen. Het publiek zat aan weerszijden van de lange zaal die dienst deed als een soort arena waarop zangers, dansers, instrumentalisten en andere performers hun opwachting maakten. Meirhaeghe droomt van een operavorm waarin de barrières gesloopt worden tussen classificaties, genres en genderidentiteit. En dat is meteen ook het meest opvallende in A Revue: er is geen duidelijk onderscheid tussen de performers die van alles wat doen, zingen, dansen, spreken of een acrobatisch hoogstandje uitvoeren. Dat levert ijzersterke maar ook enkele zwakkere momenten op.
Het is kippenvel wanneer de Amerikaanse sopraan Maribeth Diggle een hartverscheurende, ontaarde versie brengt van Vivaldi’s “Gelido in ogni vena” (Farnace). Diggle dartelt er veelal poedelnaakt rond als een soort oervrouw, een oude mensensoort die nog overblijft en bestudeerd wordt door de aliens. De naaktheid ook op andere momenten in de voorstelling is helemaal niet gratuit en nooit schokkend.
Melomanen kunnen overigens hun hartje ophalen want de uitvoerders gaan bijzonder creatief aan de slag met bekende klassieke toppers zoals “Lamento della ninfa” van Monteverdi of “Forêts Paisibles” van Rameau (Les Indes Galantes). Verrassend herkenbaar en feilloos a capella gezongen weerklinkt dan plots een chanson van Janequin wat de klassieke scholing van een aantal zangers duidelijk maakt.
Als doorwinterde operarot had ik na bijna twee uur voorstelling en een te lange, warrige monoloog van een acteur op stelten, behoefte aan de opkomst van een echte diva. En daar was ze dan: Dolly Bing Bing, een popartieste omschreven als “glamorous alien popstar” die in die hoedanigheid ook wat weg heeft van Grace Jones maar dan lieflijker. Ze kwam op als een ware godin, verblindend mooi met haar trieste blik en zorgvuldig geconstrueerde gespierde, gladde lichaam. Met zalvend verleidelijke stem was ze te horen in een popsong die mooi werd ondersteund door backing vocals van de andere performers. Dat ging dan weer over in een futuristische versie van Purcells’ “Music for a while” en daar had wat mij betreft de voorstelling mogen eindigen. Het Wagnerfragment uit Tristan und Isolde stak als slot bleek af tegen de catharsis die ervoor had plaatsgevonden. 

Tot slot: twintigste-eeuwers zoals uw nederige dienares hier kunnen met deze voorstelling eens binnen gluren in de hoofden van jonge mensen zoals deze groep kunstenaars. Mij lijkt het dat ze dromen van een liefdevolle samenleving waarin het hokjesdenken verdwijnt en iedereen zorgeloos zichzelf mag zijn, los van elke genderidentiteit.

Sylvia Broeckaert

A Revue in Opera Ballet Vlaanderen (Gent) op 14 en 15 oktober; in De Singel op 13 en 14 november

Fidelio

Fidelio, uw trouwe gezel op zondagmiddag, neemt u mee in een denkbeeldige opera met alles erop en eraan: een spetterende ouverture, een aandoenlijke aria, een dromerig duet of een levendig ensemble. Een imaginair concert krijgt u er bovenop met heel wat kamermuziek, concerto’s of symfonisch werk en de zangers blijven aanwezig om ons een liedbundel aan te prijzen, een cantate of aanstekelijke koormuziek en wie weet ook nog een verrassend toemaatje.

Presentatie: Sylvia Broeckaert

Samenstelling: Sylvia Broeckaert

Contact: via de reageerknop in de Klara-app of via fidelio@klara.be

Fidelio, elke zondag van 14 tot 18 uur via Klara, klara.be en de Klara-app.
Nadien is de uitzending nog 2 weken lang te herbeluisteren via de site en de app.