Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Royal Concertgebouw Orchestra - Mariss Jansons - Stravinsky - Rachmaninoff

Royal Concertgebouw Orchestra - Mariss Jansons - Stravinsky - RachmaninoffBlijf verwonderd!

Uitvoerders: Koninklijk Concertgebouworkest Amsterdam o.l.v. Mariss Jansons Label: RCO 05004
Royal Concertgebouw Orchestra - Mariss Jansons - Stravinsky - Rachmaninoff

Royal Concertgebouw Orchestra - Mariss Jansons - Stravinsky - Rachmaninoff

Programma: Igor Stravinsky: Petrushka (1947 version) - Sergej Rachmaninoff: Symfonische dansen

Deze uitvoering van Petrushka is het resultaat van drie concertopnamen in oktober 2004 en februari 2005. Zoals gewoonlijk speel het Concertgebouworkest hier met bijzonder aantrekkelijke en weelderige timbres, en de natuurlijke opname vat prachtig de unieke akoestiek van de beroemde orkestzaal. Jansons koos voor de door Stravinsky in 1947 zelf herziene versie van Petrushka. In deze versie opteerde de componist voor een kleinere orkestbezetting (de houtblazers per drie). En door het aanbrengen van enkele belangrijke instrumentale wijzigingen, maakte hij dit werk vooral geschikt voor uitvoeringen in de concertzaal, en verminderde hij het ballet-gehalte ervan. Jansons toont een groot respect voor de ritmische opbouw van Petrushka, en de trage tempo's maken dat hij veel aandacht kan besteden aan de talrijke details. Maar zijn visie mist toch wel de nodige fantasie en bezieling, en we zijn hier ver verwijderd van de overvloed aan ongewone kleuren die Pierre Boulez in dit stuk wist te brengen (samen met de New York Philharmonic, bij Sony), of van de briljante en nerveuze aanpak van Stravinsky zelf (met het Columbia Symphony Orchestra, ook bij Sony). En dan zijn er nog de andere andere referentie-opnamen o.l.v. Karel Ancerl, Pierre Monteux, Leonard Bernstein en Ernest Ansermet. De onwrikbare, wat massieve uitvoering van de symfonische dansen van Rachmaninov, live opgenomen op Kerstdag 2004, bekoort nog enigszins bij een eerste beluistering. Maar daarna merk je dat er ook hier een gebrek aan sfeer is, en dat het derde deel (lento assai) wat lyrische diepgang mist.

Bart Tijskens

Klara's oordeel