Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Schütz. Matthäus-passion

Schütz. Matthäus-passionBlijf verwonderd!

Uitvoerders: Jan Van Elsacker (Evangelist); Matthew Baker (Jesus); Cécile Kempenaers (sopraan 1); Hervé Lamy (Petrus, Pilatus); Damien Guillon (Judas) e.a.; Akadêmia o.l.v. Françoise Lasserre Label: Zig-Zag Territoires ZZT 050402
Schütz. Matthäus-passion

Schütz. Matthäus-passion

Programma: Matthäuspassie SWV 479; "Die Seele Christi heilige mich" SWV 325 uit Kleine Geistliche Konzerte II; "Verba mea auribus percipe, Domine" SWV 61 (prima pars) en "Quoniam at te clamabo, Domine" SWV 62 (secunda pars)uit Cantiones sacrae; Litania SWV 458

Heinrich Schütz was net 80 geworden toen hij in 1666 voor het hof van Dresden niet minder dan 3 passies schreef. Van die drie is de Mattheuspassie de meest indrukwekkende. Het is liturgische muziek (voor palmzondag) in de Lutherse bijbelvertaling, geschreven naar het Lutherse model van de responsoriale passie, boordevol gregoriaanse recitatieven in de dorische kerktoonaard. Bijzonder archaïsch dus. Maar Schütz voegt aan deze stapvoetse, behoedzame ingetogenheid, aan die respectvolle afwisseling tussen Evangelist en andere karakters (of koor), prachtige delicate nuances in de expressie toe, en hier en daar een dramatisch accent (de zogenaamde turbae-koren). Na beluistering heb je het gevoel een zuiveringsritueel te hebben ondergaan. Nu moeten we wel waarschuwen dat deze interpretatie strikt gezien niet helemaal juist is. Françoise Lasserre, dirigente van het 10-koppige koor Acadêmia, heeft een kleine toegeving gedaan waar Schütz-puristen zich mogelijk de haren van uit het hoofd rukken. Ze voegt bij wijze van 'meditatie' op twee plaatsen andere muziek van Schütz toe: een van de Kleine Geistliche Konzerte becommentarieert het Laatste Avondmaal en een van de Canciones sacrae reflecteert op de wroeging van Petrus. Beide worden door ht orgel begeleid, daar waar het orgel en andere instrumenten in Dresden tijdens de Heilige Week het zwijgen was opgelegd. Is dit een misdaad? Naar de letter wel, maar niet naar de geest, als u het ons vraagt. Het doorbreekt de monotonie, het vergemakkelijkt de beluistering en het verzacht de onverbiddelijke aanwezigheid van de Evangelist die toch 3/4 van deze passie aan het woord is. Die 'hoofdrol' heeft Jan Van Elsacker opnieuw gekregen na zijn schitterende prestatie in Die 7 letzten Worte unseres Erlösers. Zijn stem is merkwaardig geschikt voor dit soort heldere, licht melismatisch gedicteerde teksten waarin gevoelens van ontzetting, verslagenheid en medeleven overheersen. Het koor komt jammer genoeg niet altijd even homogeen over, maar bijzonder veel lof zwaaien we dan weer graag sopraan Cécile Kempenaers toe in de toegevoegde Litanie SWV 458.

Greet Van 't veld

Klara's oordeel