Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Sibelius. The Symphonies

Sibelius. The SymphoniesBlijf verwonderd!

Uitvoerders: Gothenburg Symphony Orchestra o.l.v. Neeme Järvi Label: DG 477 5688
Sibelius. The Symphonies

Sibelius. The Symphonies

Programma: Symfonieën 1-7 (Jean Sibelius)

Het “Gothenburg Symphony Orchestra” viert dit jaar zijn 100ste verjaardag met een eerste integrale SACD-opname van de 7 symfonieën van Jean Sibelius. Dirigent is Neeme Järvi, die in de jaren tachtig al eens een integrale CD-opname van de symfonieën verzorgde met hetzelfde orkest (voor het label Bis). De concurrentie in dit repertoire is bijzonder groot : Colin Davis, Paavo Berglund, Osmo Vänskä, om maar een pààr namen te noemen. De symfonieën werden opgenomen in het beroemde Concerthuis in Gothenburg, en de eerste twee zijn live. De klankopname is heel realistisch, met veel diepte en mooie kleuren, vooral de koperblazers hebben een prachtige volle klank. Ik had wel de indruk dat de SACD-kwaliteit bij beluistering op mijn traditionele installatie gecomprimeerd werd, met het gevolg dat de klank vooral in de hoogte aan helderheid inboet. In vergelijking met zijn vroegere integrale neemt Järvi hier over het algemeen veel tragere tempi. Het discours wordt heel rustig uitgezet, weloverwogen, het lijkt bijna alsof Järvi vindt dat de symfonieën zichzelf wel zullen spelen en geen interpretatie behoeven : alles is er, niets wordt misbruikt of overdreven in de verf gezet, maar het geheel klinkt soms wat ingehouden, en stug. Ik mis spankracht en interne dynamiek die het motievenspel van Sibelius tot leven zou kunnen wekken, spierkracht geven aan de muziek. Järvi doet interessante dingen in de live-opnames van de eerste en tweede symfonie, hoewel deze vroege werken naar mijn smaak toch wat pit en vuur missen. De tweede symfonie, toch een echte “Sturm und Drang” symfonie is bijzonder uitgerokken : 46’, waar Sibelius zelf aan zo’n 38’ genoeg had. De “klassieke” derde en vooral de donkere, desolate vierde vind ik geslaagd : in het laatste deel van deze symfonie maakt de quasi objectiverende aanpak van Järvi een sterke indruk. De bekende vijfde symfonie wordt opgezet als een breed fresco maar mist in het grootse slot toch ook enige spanningsopbouw. Ook voor zes en zeven kiest Järvi zijn tempi aan de trage kant, zeven neemt hij zeer ernstig en gedragen maar toch ook geconcentreerd. Dit is een interessante box van een dirigent met een duidelijke en consequente visie op Sibelius. De moeite waard om te beluisteren, maar niet echt een nieuwe referentie-opname.

Birgit Van Cleemput

Klara's oordeel