Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Skalkottas: The Sea.

Skalkottas: The Sea.Blijf verwonderd!

Uitvoerders: Iceland Symphony Orchestra o.l.v. Byron Fidetzis Label: Bis cd 1384
Skalkottas: The Sea.

Skalkottas: The Sea.

Programma: Nikos Skalkottas: balletsuite "The Sea". Four images. Greek Dance in c. Dimitris Mitopulos (orkestratie N. Skalkottas): Cretan Feast.

Griekenland is echt wel periferie in de geschiedenis van de klassieke muziek. Enkel de naam van de jonggestorven Nikos Skalkottas (1904 - 1949) blijft over, en zelfs hij is hier amper bekend. Enkel zijn orkestrale "36 Griekse dansen" uit de jaren '30 haalden het podium en werden destijds deels op LP gezet. De Grieks-Amerikaanse dirigent Dimitri Mitropoulos verdedigde zijn muziek, maar het was wachten op het label Bis voor een uitvoerige 'opgraving' van Skalkottas' muziek - meer dan een dozijn cd's intussen. Eenvoudig repertoire is het niet, want Skalkottas ging bij Schönberg, Weiil en Jarnach studeren (1921 - 1933), keerde dan terug naar Athene en combineerde twee stijlen: absolute muziek geïnspireerd door de dodecafonie én 'gewonere' tonale muziek, met een meer volkse inslag. Hij speelde mee in Griekse orkesten, werkte in het volksmuziekarchief, en probeerde zijn muziek te laten uitgeven en uitvoeren, met wisselend succes. Het Skandinavische label Bis heeft al een dozijn cd's uitgebracht met heel wat premières, een dapper discografisch project. Op deze nieuwe aflevering muziek uit zijn laatste jaren, waarin hij sterker koos voor tonale muziek. De balletsuite "De Zee" (1948- '49) is goed voor drie kwartier muziek: een prelude en tien taferelen. Geen revolutionaire muziek, verwant met balletmuziek à la Katsjatoerian en filmmuziek uit die periode. Beklijvend valt het eigenlijk niet te noemen, maar het Iceland SO olv Byron Fidetzis spant zich erg in om er het beste uit te halen. Misschien 'werkt' het met dans erbij, maar als zelfstandige muziek raakt het zelden boven de middelmaat. De kleine danssuite "Vier beelden" uit 1948 is volks geïnspireerd - pretetentielozer en dus iets aantrekkelijker - net zoals de losstaande Griekse dans uit 1949. Tenslotte nog een vroeg pianowerk van Mitropoulos, door Skalkottas georkestreerd in 1924. Het Skalkottas-project van Bis is belangrijk, maar deze aflevering bevat niet de beste muziek.

Karel Nijs

Klara's oordeel