Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Vaughan Williams - Sinfonia antartica - Sir Andrew Davis

Vaughan Williams - Sinfonia antartica - Sir Andrew DavisKlassieke muziek, CD

Uitvoerders: Mari Eriksmoen, sopraan; Roderick Williams, bariton; Hélène Mercier, piano; Louis Lortie, piano; Bergen Philharmonic Choir & Orchestra o.l.v. Sir Andrew Davis. Label: Chandos CHAN 5186.
Hoes van de cd Sinfonia Antartica o.l.v. Sir Andrew Davis

De Sinfonia Antartica o.l.v. Sir Andrew Davis

Programma: Ralph Vaughan Williams: Symfonie nr.7 voor sopraan, vrouwenkoor en orkest Sinfonia Antartica - Four last songs - Concerto in C voor twee piano's en orkest.

De rampzalige expeditie van kapitein Robert Falcon Scott naar de Zuidpool in 1910-1912 heeft een trieste eminente plaats gekregen in elk lijstje met Britse heroïsche mislukkingen. Na jaren van voorbereidingen en een tocht in ronduit afschuwelijke omstandigheden, bereikte het team van Scott op 17 januari 1912 uiteindelijk de Zuidpool. Alleen maar om vast te stellen dat de Noor Roald Amundsen hen was voor geweest. In nog verslechterende weersomstandigheden, zou de terugtocht - van zo’n 1300 kilometer – hen fataal worden.

Het was onvermijdelijk dat dit dramatische verhaal de aandacht zou trekken van de filmindustrie, en in 1946 regisseerde Charles Friend zijn film Scott of the Antartic. Voor de muziek bij de film dachten de producers meteen aan Ralph Vaughan Williams. En deze, die al ervaring had met die toen nog jonge kunstvorm, toonde meteen groot enthousiasme. Uiteindelijk maakte deze tragedie zo’n indruk op de componist dat hij in 1949 begon aan een symfonie gebaseerd op zijn filmmuziek. Dit werd zijn zevende symfonie, met de bijnaam Sinfonia Antartica. Het is een symfonie in vijf delen, geschreven voor een groot orkest, een sopraan en een koor.


Het concerto voor piano kwam er tussen de jaren 1926 en 1931. Vaughan Williams droeg dit werk, met zijn uitgesproken ritmische kwaliteiten, en krachtige, strakke opbouw op aan Harriet Cohen, een pianiste waarvoor vele componisten (o.a. Elgar, Bartok, Ireland en Arnold Bax) werken schreven. In 1946 maakte Vaughan Williams een bewerking voor twee piano’s en orkest, en het is uiteindelijk in deze versie dat het concerto het meest wordt uitgevoerd, zo ook op deze cd.

De Four last songs ten slotte, componeerde Vaughan Williams tussen 1954 en 1958. Deze cyclus, op gedichten van Ursula Vaughan Williams, werd na zijn dood eerst uitgevoerd in de bezetting voor stem en piano. Het is het laatste eerbetoon van een componist aan de vrouw die zijn leven lang zijn minnares, echtgenote en muze was geweest. In opdracht van de BBC orkestreerde Anthony Payne de liedcyclus, en in deze versie werd het werk in 2013 tijdens de Proms voor het eerst uitgevoerd.


Met deze opanme van de zevende symfonie is de cyclus voltooid die zo vele jaren geleden werd aangevat door de betreurde, veel te jong gestorven Richard Hickox. En deze krachtige, gloedvolle versie o.l.v. Sir Andrew Davis is de echte kroon op het werk. Davis vat uitstekend de grootsheid, het mysterieuze, en soms ook speelse karakter van deze muziek.

Daarnaast zijn er ook nog de uitstekende bijdrages van de Noorse sopraan Mari Eriksmoen en het Koor van de Filharmonie van Bergen. Het orkest, dat spectaculair en met een verbazingwekkende diepte is opgenomen, speelt met de kleuren en de bezieling van de beste Engelse orkesten. Het gerenommeerde duo Hélène Mercier en Louis Lortie zorgt voor een nieuwe referentie-opname van het dubbelconcerto, en ook bariton Roderick Williams is in De Four last songs in goeden doen.

- Bart Tijskens

Klara's oordeel