Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Veracini : Sonatas - Holloway - ter Linden - Mortensen

Veracini : Sonatas - Holloway - ter Linden - MortensenBlijf verwonderd!

Uitvoerders: John Holloway, viool; Jaap ter Linden, cello; Lars Ulrik Mortensen, klavecimbel Label: ECM 476 7055
Veracini : Sonatas - Holloway - ter Linden - Mortensen

Veracini : Sonatas - Holloway - ter Linden - Mortensen

Programma: Francesco Maria Veracini: Sonate in g op.1 nr.1 - Sonate nr.5 in C - Sonate nr.1 in D - Sonate in A op.2 nr.6

John Holloway, Jaap ter Linden en Lars Ulrik Mortensen hebben een uitstekende reputatie in het barokwereldje, en dit programma met vioolsonates van Francesco Maria Veracini (1690-1768) kan die reputatie alleen maar verstevigen. Het is bijna onvermijdelijk dat je bij een eerste kennismaking vooral het spel van Holloway opmerkt en bewondert. Maar bij verdere luisterbeurten valt ook op hoe belangrijk en fijn de bijdragen van de cellist en klavecinist hier zijn. Dit zijn echt de uitvoeringen van een hecht team, die we warm kunnen aanbevelen. Veracini was een van die typische rondtrekkende virtuozen: zijn carrière voerde hem van zijn geboortestad Firenze naar Venetië en naar vele andere delen van Europa - vooral naar Londen (verschillende keren), Dresden, Praag, voordat hij uiteindelijk terugkeerde naar Firenze, vanaf 1750. Het was tijdens een verblijf in Wenen in 1716 dat Veracini zijn eerste bundel sonates componeerde. Ze waren bestemd voor viool of blokfluit. Dit verklaart waarom de sonates minder uitgesproken violistieke effecten bevatten dan je bij deze componist zou verwachten. Alleen in deze vroege verzameling gebruikte Veracini de vierdelige sonatevorm. De sonate in C, die op deze cd is opgenomen, is een aantrekkelijk en evenwichitg werk: de twee largo's, het eerste elegant, het tweede lyrischer, worden aardig aangevuld met twee dansante allegro's. Als John Holloway en zijn collega's zich aan de latere sonates van Veracini zetten, merk je al meer van de fameuze excentriciteit van deze componist. Het eerste deel is een Franse ouverture; het daaropvolgende 'Aria. Affetuoso' bevat enkele aantrekkelijke melodieën en een opvallende chromatische schrijfwijze. Het samenspel tussen de drie vertolkers is vooral in deze op.1 sonate opmerkelijk. De sonate op.2 nr.6 behoort tot een reeks die titel 'Sonate accademiche' kreeg. Er is in deze sonates een uitgebreid en ingewikkeld gebruik van het contrapunt. Daarnaast zitten ze ook vol met technisch veeleisende passages. En het nummer 6 vormt daarop geen uitzondering. In het tweede deel vind je één van Veracini's beroemde capriccio's: een fugatisch deel dat ook een zogenaamde 'bizarrie' bevat, een virtuoze passage vol technisch vertoon. John Holloway beheerst dit alles perfect, en hij vermijdt elk vorm van overdrijving. Met zijn wervelende melodie boven een stevig stuwende bas heeft ook het slotdeel een hoogst origineel karkater. In de laatste sonate op deze cd, uit "Dissertazioni...sopra l'opera quinta del Coerelli" grijpt Veracini terug naar de vioolsonates van Corelli, waardoor zoveel muzikanten in de 18e eeuw gefascineerd geraakten. Ook in deze hommage aan Corelli kan je niet anders dan bewondering hebben voor de contrapuntische inventiviteit van Francesco Maria Veracini.

Bart Tijskens

Klara's oordeel