Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Véronique Gens - Tragédiennes - Christophe Rousset

Véronique Gens - Tragédiennes - Christophe RoussetBlijf verwonderd!

Uitvoerders: Véronique Gens, sopraan; Les Talens Lyriques o.l.v. Christophe Rousset Label: Virgin 3467622
Véronique Gens - Tragédiennes - Christophe Rousset

Véronique Gens - Tragédiennes - Christophe Rousset

Programma: Jean-Baptiste Lully: Enfin il est en ma puissance - Ouverture - Venez, venez, Haine implacable - Passacaille uit Armide; André Campra: Mes yeux, fermez-vous à jamais uit Le Carnaval de Venise; Jean-Philippe Rameau: Prélude de l’Acte III - Cruelle mère des amours - Chaconne uit Hippolyte et Aricie - Tristes apprêts - Chaconne uit Castor et Pollux - Que ses regrets m’ont attendrie uit Les Fêtes de Polymnie; Jean-Joseph Cassanéa de Mondonville: Désirs toujours détruits uit Isbé; Jean-Marie Leclair: Ouverture - Et toi, dont les embrasements... Noires divinités - Premier Air des démons - Brillante fille de Latone - Deuxième Air des démons uit Scylla et Glaucus; Joseph-Nicolas-Pancrace Royer: L’objet qui règne dans mon âme uit Le Pouvoir de l’Amour - Dieu des amants fidèles uit Zaïde, reine de Grenade; Christoph Willibald von Gluck: Dieux puissants que j’atteste... Jupiter, lance la foudre! uit Iphigénie en Aulide - Enfin, il est en ma puissance uit Armide

Met de recentste opname van Véronique Gens – Tragédiennes (Virgin 0946 346762 2 9) – wil Virgin Classics zijn publiek duidelijk maken dat Gens de fysische en vocale belichameling van het Franse gezongen drama is. Dat het daar minstens ten dele in slaagt is evenzeer de verdienste van Christophe Rousset en zijn Talens Lyriques als die van Gens. Véronique Gens maakte in 1986 haar debuut bij Les Arts Florissants en William Christie, maar ze staat even vaak naast die andere barokmaestros, Marc Minkowski en Christophe Rousset. Hoewel haar répertoire voornamelijk Frans is, nodigt René Jacobs haar graag uit in zijn Mozart-opnames, en nam ze onlangs Monteverdi’s Orfeo op met Emmanuel Haïm. Op haar jongste cd kruipt Gens in de huid van de tragische heldinnen uit de Franse barokopera, een programma dat haar op het lijf geschreven is. Gens geeft de Armides en Isbés levensecht gestalte met haar grote declamatie, haar perfecte dictie en enorme retorische veerkracht, alsook haar fraaie beheersing van dynamische extremen. Aan haar debetzijde noteren we helaas ook een niet echt grote stem, een relatief klein volume, en een neiging te overchargeren. Af en toe komen daar lelijke manierismen bij (vooral in Armides aria Venez, venez, haine implacable), en een kleurloosheid in de lagere registers. Dat neemt niet weg dat het openingsnummer – Enfin il est en ma puissance – een verbluffende tour-de-force is. In Armide verklankt Jean-Baptiste Lully de confrontatie tussen kruisvaarder Renaud en de heidense tovenares Armide, die door helse machten opgestookt is om het de kruisvaarders zo lastig mogelijk te maken. Als Armide de slapende Renaud wil doorboren valt haar blik plots op diens gelaat, en merkt ze dat haar woede plaatsgemaakt heeft voor verliefdheid (dit tafereel komt ook in Tasso’s Gerusalemme Liberata voor; het vormt tevens het onderwerp van talrijke schilderijen – een prachtig voorbeeld is Armide surprenant Renaud endormi van Nicholas Poussin). In Enfin il est en ma puissance, het recitatief dat Armides onzalige plannen met Renaud verklankt, toont Lully dat de menselijke zangstem het ideale medium is voor de vertolking van een gigantisch palet aan emoties en impulsen. Elk nieuw woord, elke nieuwe noot maken Armides frustratie en kwelling schrijnender, en het is een enorme prestratie van Gens dat ze het drama waarmee dit stuk volgestouwd is kan doseren en kanaliseren in een adembenemende vertolking. Dat doet ze niet alleen op deze cd: Les Talens Lyriques o.l.v. Christophe slagen er als geen ander in om buiten zichzelf te gaan qua intensiteit en razernij, maar dat gebeurt nooit ten koste van transparantie, kleur en warmte. Het moge intussen duidelijk zijn dat de aanschaf van Tragédiennes warm aanbevolen is!

Stefan Grondelaers

Klara's oordeel