Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Lucienne Van Deyck 80

Lucienne Van Deyck 80

Op vrijdag 8 mei viert de Mechelse mezzosopraan haar 80ste verjaardag. Klara zet haar op verschillende manieren in de bloemetjes. Felicitaties voor en fijne anekdotes over Lucienne Van Deyck mag u sturen naar: music@klara.be

Door de coronacrisis krijgen het Antwerp LiedFest en het conservatorium niet de kans om de jarenlange toewijding van Lucienne Van Deyck te eren en vooral te vieren! Het gezellige feest kunnen we niet helemaal vervangen, maar we doen er bij Klara alles aan om er een mooie radiohuldiging van te maken.

Op donderdag 7 mei brengt sopraan Charlotte Wajnberg een hulde aan haar voormalige zangdocent bij Olav Grondelaers in Music Matters (12.00-14.00).

Op zondag 10 mei duikt het programma Fidelio (14.00-18.00) in het liedrepertoire met opnames van Lucienne Van Deyck, het specifieke repertoire dat ze een warm hart toedroeg.

Op zaterdag 6 juni stelt Klara Live (20.00u-22.00u) een mooi avondprogramma met archiefopnames van Lucienne Van Deyck samen.

Lucienne Van Deyck is een vermaarde zangeres en zangcoach. Op aansporen van haar vader, die solohoboïst was in het BRT-orkest, belandde ze in de muziek. Ze trok naar de muziekhogeschool in Keulen en studeerde er na vier jaar af in de zangklas van Clemens Klettenberg. In Antwerpen haalde ze nadien ook een diploma, een vereiste die toen nodig was om in België te kunnen lesgeven. In Parijs ten slotte bracht Pierre Bernac haar de liefde voor het (Franse) lied bij. Daarna begon ze aan een loopbaan als soliste. Een paar jaar later ging ze ook lesgeven, eerst in Londerzeel, Leuven en Mechelen. Nadien kreeg ze een benoeming aan de conservatoria van Gent, Antwerpen en Amsterdam.

Toen ik vijftien was, ontdekte ik de bevallige zangstem in mij. Ik vond de resonantiezinderingen in het lichaam heel fascinerend. Toen al leek me het zingen uiterst aangenaam.
Lucienne Van Deyck (De Morgen, 3/9/2002)

De grote cellist Pablo Casals zei ooit: 'Een musicus heeft drie dingen nodig: de gave Gods, goede professoren en oneindige werklust.' Jaren later zou Van Deyck zich deze quote in een interview herinneren. Het vat ook perfect samen waarvoor ze stond als zangeres en zangdocent. Zelfstudie is dan ook onontbeerlijk voor het beroep als zanger, niet alleen op fysiek vlak, maar zeker ook op intellectueel vlak door te blijven lezen, over zangtechniek bijvoorbeeld. Een goede docent leert toekomstige zangers dan weer de techniekspecificiteit van de verschillende stijlperiodes te ontwikkelen. Dit alles leidt tot een finaal doel: het podium moet een tweede thuis zijn, aldus Van Deyck. Wie niets aan het toeval overlaat, heeft niks te vrezen en kweekt zo zelfvertrouwen.

Ik draag Bach op handen, maar de mode van de contratenoren speelt me parten. Historische authenticiteit mag er zijn maar hier in België overdrijft men. Men vergeet dat bijvoorbeeld een Vivaldi al zijn werken schreef voor meisjesstemmen. Ook Mahler zing ik dolgraag. Hij past uitstekend bij mijn stemmogelijkheden en muzikaal temperament. En Schumann mag ik niet vergeten: ik zong enkele van zijn liederencycli op cd. Het lied staat bij mij trouwens op een ereplaats.
Lucienne Van Deyck (De Morgen, 3/09/2002)

Lucienne Van Deyck zong in operaproducties in Antwerpen en Wenen, maar het lied bleef een centrale rol spelen zowel op het podium als aan het conservatorium. Samen met Jozef De Beenhouwer doceerde ze jarenlang liedklassen. Maar ook het moderne repertorium bekoorde haar, zoals dat van Berio en Hindemith. Op nationaal vlak was 1965 een belangrijk jaar. Toenmalige producer André Laporte gaf haar een partituur van Raymond Baervoets. De opvoering had het muzikale veld overtuigd en andere Belgische componisten als Lucien Goethals, Jacquelie Fontyn, Vic Nees en Jan Decat schreven speciaal voor Van Deyck.

In 2002 zong ze voor de laatste maal tijdens de openingsconcerten van het operaseizoen in Antwerpen en Gent. Ze bleef nog actief als docente. 2018 was het jaar waarin een van haar leerlingen, Charlotte Wajnberg, het schopte tot laureate van de Koningin Elisabethwedstrijd. In 2010 ontving ze nog tijdens Klara in het Paleis de Klara Carrièreprijs. Met enige geestigheid zei ze nog naar aanleiding van haar laatste concert dat ze de zangersloopbaan niet zal missen, maar dat ze, mocht ze opnieuw kunnen beginnen, ze het zo opnieuw zou doen!