Ga naar de inhoudLuister live op radioplus
Vivaldi - Farnace - Max Emanuel Cencic - Diego Fasolis

Vivaldi - Farnace - Max Emanuel Cencic - Diego FasolisBlijf verwonderd!

Uitvoerders: Max Emanuel Cencic, contratenor; Ruxandra Donose, mezzosopraan; Mary Ellen Nesi, mezzosopraan; Ann Hallenberg, mezzosopraan; Karina Gauvin, sopraan; Daniel Behle, tenor; Emiliano Gonzalez Toro, tenor; Coro della Radiotelevisione Svizzera, Lugano; I Barocchisti o.l.v. Diego Fasolis Label: Virgin classics 50999 0709142 1
Vivaldi - Farnace - Max Emanuel Cencic - Diego Fasolis

Vivaldi - Farnace - Max Emanuel Cencic - Diego Fasolis

Programma: Antonio Vivaldi: Farnace RV711 (1738 versie)

De opera Farnace is een heel bijzonder werk, een daverend succes ook bij de première in Venetië (1727). Wellicht was Farnace ook Vivaldi’s favoriete opera. Hij bracht hem in verschillende steden opnieuw op de scène, telkens in een zorgvuldig herwerkte versie. Deze opname baseert zich op de versie voor Ferrara (1738). Vivaldi deed heel erg zijn best om nog eens uit te pakken met Farnace. Hij ging opnieuw aan de slag, herschreef melodische lijnen bij recitatieven, componeerde nieuwe aria’s. Het resultaat is een van de beste partituren van Vivaldi, met virtuoze aria’s, een rijke behandeling van het orkest en een sterke dramatische kracht. Het is tegelijk ook de laatste opera die van Vivaldi bewaard bleef. Maar... de opera van Vivaldi die eerder dat jaar in Ferrara op het programma stond - Siroe - flopte. Ook Farnace werd geschrapt. De partituur werd toen niet uitgevoerd, en dook ook daarna nergens meer op. Pas nu werd de versie voor Ferrara voor het eerst op cd gezet. De inleidende sinfonia, akte 1 en 2 bleven in Vivaldi’s handschrift bewaard. Frédéric Delaméa en Diego Fasolis namen de reconstructie van de verloren (of nooit herschreven?) derde akte op zich (op basis van de bewaarde versie voor Pavia, 1731). Farnace is een heel dramatische, misschien wel de meest aangrijpende opera van Vivaldi. Allerlei drama’s en intriges lopen door elkaar, botsen met mekaar en stellen de personages voor moeilijke keuzes. Farnace, koning van Pontus, wordt door de Romeinen bedreigd en vraagt aan z’n vrouw Tamiri om hun zoontje en haarzelf te doden om zo uit de handen van de vijand te blijven. Tamiri staat voor de hartverscheurende keuze tussen haar plicht als echtgenote en de onvoorwaardelijke moederliefde. Berenice, schoonmoeder van Farnace, spant dan weer samen met de Romeinen, tegen haar schoonzoon. Zij wil wraak voor haar vermoorde zoon en echtgenoot. Haar wraak/haat is de motor van deze opera. En ten slotte is er ook nog liefde in het spel, Gilade, kapitein van Berenice’s vloot, wordt verliefd op Selinda, zus van Farnace. Verraad, smeekbedes, hinderlagen, omkoperij, enkele gestolen liefdesmomenten, ... het passeert allemaal de revue en resulteert in een brede waaier aan emoties. (En voor wie nieuwsgierig is naar de afloop: ja hoor, eind goed, al goed!) Vivaldi heeft dat allemaal erg mooi verklankt. Farnace is een opera vol kleur en ritme, twee kenmerken bij uitstek van Vivaldi’s muziek. En Diego Fasolis is een heel begeesterende dirigent die er het tempo en het enthousiasme echt wel in houdt. Hij neemt het orkest mee in het verhaal, met gevoel voor drama en aktie. Bovendien klinkt dat orkest heel transparant, iedereen heeft z’n plaats en wordt gehoord. Zalig om de continuopartij zo helder te horen spelen, met een duidelijk hoorbaar klavecimbel en het fijne getokkel van de luit. Allemaal superlatieven dus, en dat geldt ook voor de dramatisch sterke cast. Een wat minder bekende zangeres in dit repertoire is misschien Ruxandra Donose, een jonge Roemeense mezzosopraan. Fasolis koos haar voor haar dramatische ervaring, zij het niet in barokpera. Maar, prima keuze: een mooie stem en een prachtige Tamiri. Max Emanuel Cencic is Farnace. Hij zingt de rol van zijn leven (tot hiertoe). Hij is een echte acrobaat, een muzikant die zijn instrument perfect beheerst, technisch en virtuoos. Maar, geen kippenvel. Daarvoor mist zijn stem een zekere natuurlijke souplesse en warmte. Wél kippenvel bij Karina Gauvin, alias Gilade. Luister naar Scherza l’aura lusinghiera (Akte 3, 9), het moment waarop Gilade kiest voor de liefde (Selinda) en tegen z’n overste (Berenice). Een prachtige stukje gevoelige muziek, heel virtuoos, technisch moeilijk, met een mooie orkestbegeleiding en die prachtige luit erbij. Alleen al voor deze aria zou je de aankoop van deze drie cd’s durende opera overwegen.

Els van Hoof

Klara's oordeel